Danıştay 13. Daire E.2013/2782 K.2019/1594

Dava konusu istem: Yetki belgesi olmayan personel çalıştırıldığından bahisle davacı şirkete 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca …-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; her ne kadar davacı şirkete ait otogaz istasyonunda çalışan … ve … adlı personel adına düzenlenen … tarihli yetki belgelerinin bulunduğu anlaşılmakta ise de anılan kişilerin 5307 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (ı) bendi ile ve 15. maddesi uyarınca denetimin yapıldığı … tarihi itibarıyla yetki belgesine sahip olmadıkları, davacı şirket hakkında 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi ve 2011 Yılında Uygulanacak Para Cezaları Hakkında Tebliğ hükümleri uyarınca …-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, otogaz istasyonunda çalışan personelin eğitim sertifikasına sahip olduğu, denetim sırasında sertifikaların sunulamadığı, idari para cezasının uygulanabilmesi için gerekli olan yasallık ve tipe uygunluk koşullarının somut olayda gerçekleşmediği, Anayasa Mahkemesi'nin 18/01/2018 tarih ve E.2017/129, K.2018/6 sayılı kararıyla birlikte uygulanma imkanı kalmayan kanun maddesine dayalı olarak verilen idari para cezasının iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.