Danıştay 13. Daire E.2014/105 K.2019/3960

Dava konusu istem: Davacı teknik düzenlemelere aykırı akaryakıt ikmal ettiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca şirket hakkında 61.638,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin 03/05/2012 tarih ve 3817/56 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirketin asfalt taşıma işinin yanı sıra fuel-oil depolama hizmeti de verdiği, davacı beyanına göre 12/11/2011 tarihinde söz konusu tankerle asfalt taşıma işini gerçekleştirdiği ve tankerin gerekli temizliği yapılmadan fuel-oil yüklemesi yapıldığı, 28/11/2011 tarihinde yapılan denetimde alınan numunelerin incelenmek üzere TÜBİTAK-MAM'a gönderildiği, söz konusu numuneye ilişkin düzenlenen rapordan numunenin teknik düzenlemelere aykırı olduğunun tespit edildiği, bu yüzden Kurul tarafından uyuşmazlık konusu işlemin tesis edildiği,

alınan numunelerin teknik düzenlemelere aykırı olması hususu tankerin bakımından kaynaklanan bir husus olsa dahi asfaltın taşındığı tarih ve denetimin yapıldığı tarih dikkate alındığında aradaki sürenin tankerin temizlenmesi açısından yeterli bir süre olduğu görülmekte ve aynı zamanda söz konusu numunenin teknik düzenlemelere aykırı olması tankerin bakımından kaynaklanan bir sorun dahi olsa bu gerekçenin davacı şirketi haklı çıkaracak gerekçeler olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, daha önce aynı araçla asfalt taşıma işi yapıldığı, numunenin teknik düzenlemelere aykırı çıkmasının nedeninin daha önce taşınan bu asfalt maddesinin tankerde meydana getirdiği kirlenme olduğu, varsayıma dayanılarak idari para cezası verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.