Danıştay 13. Daire E.2014/2111 K.2019/2989

Dava konusu istem: Lisans alınmaksızın akaryakıt istasyonu işletildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca davacıya 57.232,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin 08/11/2012 tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce. E-24 Karayolu Üzeri.

Köyü … adresinde bulunan ve ...'e ait olan akaryakıt istasyonunda 18/02/2010 tarihinde yapılan denetimde araçlara akaryakıt satışı yapıldığı, ulusal marker testinin olumsuz çıktığı, denetim sırasında lisans sahibi olan … 'in 07/10/2009 tarihinde noterde yapılan satış sözleşmesi ile istasyonu davacıya devrettiğinin tespit edildiği, davacının adına düzenlenmiş bir lisans olmaksızın satış yapıldığından bahisle idarî para cezası verildiği,

akaryakıt ikmal yetkisinin bayilik faaliyeti kapsamında EPDK'dan alınan lisansa dayalı olarak yapılabileceği, ancak fabrika, şantiye, nakliye şirketi ve benzeri kuruluşların, kendi ihtiyaçları için kullanmak üzere, gerekli depolama imkanına sahip olmaları ve ikmal düzeneği ve kapasitesinin olması koşuluyla çalıştırdıkları araçlarına akaryakıt ikmal edebileceği, davacının 24/03/2010 tarihinde akaryakıt bayilik lisansı aldığı, dolayısıyla denetimin yapıldığı 18/02/2010 tarihinde davacı tarafından lisanssız olarak piyasa faaliyetinde bulunmak fiilinin sabit olduğu,

davacıya 57.232,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, akaryakıt istasyonunun daha önceki işletenden kiralandığı, lisans için idareye başvuru yapıldığı, lisans alınmadan satış yapmadıkları ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.