Danıştay 13. Daire E.2016/2371 K.2022/1450

Dava konusu istem: Davacı yayın kuruluşunun, Van il merkezine yönelik olarak … ve … MHz frekanslarından "…" çağrı işaretiyle izinsiz radyo yayını yaptığından bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 33. maddesi uyarınca izinsiz yayınların durdurulması yönünde uyarılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemle bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının kendisine yönelik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; her ne kadar davacı şirket tarafından, 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'un yürürlüğe girmesi ve RTÜK'nun oluşumunu takiben, 10/03/1995 tarih ve 22223 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Radyo ve Televizyon Yayın İzni ve Lisans Yönetmeliği'nin Geçici 1. maddesindeki "Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte yayında bulunan radyo ve televizyon istasyonlarının yeri,

kullandığı frekans kanalı ... bir ay içerisinde Üst Kurula bildirilir." hükmü uyarınca ve davalı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nca yapılan duyurularla önce 25/08/1995 tarihi ile sonlandırılan, daha sonra 08/12/1995 tarihine kadar uzatılan Üst Kurul'a başvuru kapsamında başvurarak ulusal karasal radyo (R1) yayın lisansı müracaatında bulunduğu öne sürülmekte ise de; davacının iddiasını doğrulayacak şekilde davalı Üst Kurulca davacının 1995 yılında yaptığı müracaatın uygun bulunduğu ve Van iline yönelik radyo yayınına izin verildiğine ilişkin olarak dava dosyasında herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığının görüldüğü,

bu durumda davacı şirketin 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi kapsamında Van il merkezine yönelik yayın iznine sahip olmadığı, anılan yerde izinsiz radyo yayını yaptığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 1995 ve 2003 yıllarında ulusal başvuru yapıldığı, tüm il ve ilçeleri kapsayacak şekildeki başvuru eki listede Van ilinin de yer aldığı, dolayısıyla … Radyo’nun 3984 sayılı Kanun kapsamında Van il merkezine yönelik yayın hakkı bulunduğu, 1995 yılında yapılan başvuruya istinaden yayın yapan veya yayında olup mevcut lisans tipine uygun olarak yayın alanlarını genişletmek isteyen ön şartları yerine getirmiş müracaatçı kuruluşların başvurularının da davalı idare tarafından değerlendirilmesi gerektiği, Üst Kurul'un bu uygulamasının kamu yararına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, hâlihazırda karasal ortamdan yayın yapan kuruluşların, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası kapsamında, sıralama ihalesi yapılıp ihale sonucuna göre kuruluşlara lisans verilinceye kadar, 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte (03/03/2011) Üst Kurul kayıtlarına göre yayında oldukları yerleşim yerlerinde, kullandıkları kanal ve frekanslar müktesep hak olmamak kaydıyla yayınlarına devam ettikleri, dolayısıyla davacı kuruluşun ulusal karasal radyo (R1) yayın lisans başvurusunun mülga 3984 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda,

karasal ortamdan radyo ve/veya televizyon yayını lisansı verilmek amacıyla yapılacak frekans tahsis ihalesinde değerlendirilmek üzere alındığı, bugüne kadar hiçbir kuruluşa karasal ortamdan yayın lisansı verilmediği gibi davacı kuruluşun da "ulusal karasal radyo (R1) yayın lisansı" bulunmadığı, mülga 3984 sayılı ve 6112 sayılı Kanunda yer alan "Ulusal Yayın" tanımının sıralama ihaleleri yapıldıktan sonra yürürlüğe gireceği, Üst Kurulca sıralama ihalesi yapılıp, karasal yayın lisansları verilene kadar geçecek süre içerisinde, medya hizmet sağlayıcı kuruluşların yayın alanını genişletmeleri ya da yayın tipini değiştirmelerinin mümkün olmadığı,

radyo yayınlarına yönelik frekans ihalelerinin en kısa zamanda yapılacağı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten, dosyadaki belgeler ile Dairemizin 20/01/2022 tarih ve E:2016/2371 sayılı ara kararına verilen cevaplar incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.