Danıştay 13. Daire E.2016/2545 K.2022/2023

Dava konusu istem: Davacı yayın kuruluşu tarafından, Mersin il merkezine yönelik 98.8 Mhz frekansından "..." çağrı işaretiyle izinsiz yayın yaptığından bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 33. maddesi uyarınca izinsiz yayınının durdurulması kapsamında tesis edilen 30/04/2015 tarihli mühürleme işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; her ne kadar davacı şirket tarafından, karasal ortamdan yerel radyo yayın hakkının bulunduğu, bu kapsamda Mersin il merkezine yönelik olarak da radyo yayını yapılabileceği belirtilmekte ise de; davacı şirketin iddiasını doğrulayacak şekilde, davalı Üst Kurulca davacı şirkete Mersin il merkezine yönelik olarak radyo yayını yapmak için yaptığı müracaatın uygun bulunduğu ve izin verildiğine ilişkin olarak dava dosyasında herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, bu durumun davalı Kurumca kabul edilmediği,

Kurum kayıtlarının tetkiki neticesinde de, davacı şirketin Mersin il merkezine yönelik yayın yapma hakkının bulunmadığı ve davacı şirkete frekans yıllık kullanım bedeli olarak da Mersin il merkezi için ücret tahakkuk ettirilmediği. 03/03/2011 tarih ve 27863 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'u yürürlükten kaldıran 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası ile,

yeni Kanun'a göre uygulama yapılıncaya kadar geçecek süre içinde eski Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında yayında olan kuruluşların, müsaade edilen yerleşim yerleri ile sınırlı olarak yayınlarına devam etmelerine imkân tanınarak yeni bir geçiş süreci öngörüldüğü ve davacı kuruluşun iddialarının aksine, 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında Mersin il merkezine yönelik radyo yayını yapma izninin olmadığı göz önüne alındığında, davacı şirketin Mersin il merkezindeki yayınının durdurulmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalı idarenin şirketlerine ait radyo ile ilgili vericiye el konulması ve yayınının durdurulması talepli olarak Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapmış olduğu başvuru neticesinde işlem yapıldığı, vericiye el konulduğu ve yayının kesildiği, yapılan bu hukuka aykırı işlem sonrası ... soruşturma, ... karar sayısı ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın davalı idarece itiraz edilmeksizin kesinleştiği, vericinin şirketlerine teslim edildiği,

karar gerekçesinde 6112 sayılı Kanun'un 33 ve Geçici 4. maddeleri uyarınca Üst Kurulca sıralama ihalesi yapılması gerekirken hâlen yapılmadığının ve 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi uyarınca yayın yapmasına bir engel olmadığının belirtildiği, söz konusu karar gerekçesi de dikkate alındığında yerel mahkeme kararının haksız ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten, dosyadaki belgeler ile Dairemizin 21/02/2022 tarih ve E:2016/2545 sayılı ara kararına verilen cevaplar incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.