Danıştay 13. Daire E.2016/37 K.2022/500

Dava konusu istem: İstanbul ili, Beykoz ilçesi, … Mahallesi'nde bulunan mülkiyeti davalı idareye ait … ada, … parsel sayılı taşınmazın satışına ilişkin Beykoz Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararına istinaden alınan Beykoz Belediye Encümeni'nin … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacının satışa konu … ada, … parsel sayılı taşınmaz üzerinde hukuken korunabilir bir hakkının olmadığı, öncelikli alım hakkını ortaya koyan bir belgesinin de bulunmadığı, taşınmazın mülkiyetinin davalı idareye ait olduğu, bu sebeple davalı idarenin kendi mülkiyetinde olan bir taşınmazı usulüne uygun olarak satışa konu etmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu parsel üzerinde gecekondusu bulunduğu, satışa konu alanın kamunun ortak kullanımına ayrılan yollar üzerinde kaldığı, hisseli bir tapusu olmasa da söz konusu alan üzerinde zilyetliğinin bulunduğu, sadece gecekondunun bulunduğu 38,5 metrekarelik dava konusu parsel üzerinde değil bu parseli de içeren 331 metrekarelik bütün alanda kendisine öncelikli alım hakkı tanınması gerektiği, davalı idarenin satışa konu ettiği dava konusu taşınmaz dışındaki bazı parsellerin ticaret alanında kaldığı ve bu alanda kat yüksekliği daha fazla belirlendiği hâlde,

dava konusu parselin konut alanında kaldığı ve yalnızca 2 kata kadar yapılaşmaya müsaade edildiği, satışa konu parsele ilişkin tapu tahsis belgesine sahip olmadığı, ancak Beykoz ilçesinin tamamı sit alanı olarak ilan edildiğinden tapu tahsis belgesine dayalı hak sahipliğinin zaten mümkün olmadığı, zilyetliğin kendisine daha fazla hak sağladığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin Beykoz Belediyesi'ne ait olduğu, parsel üzerinde yol, park ve kavşakların metrekarelerinin tespit edilerek geriye kalan kısımların satışa konu edildiği, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde idarenin kayıtlarında yer alan veya kendisi tarafından ortaya konulan bir hakkının bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.