Danıştay 13. Daire E.2016/3713 K.2021/547

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "..." logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 26/02/2015 tarihinde yayınlanan programda 6112 sayılı Kanun'un 8/1-(f) maddesinde yer alan yayın ilkesini tekraren ihlâl edildiğinden bahisle 245.481,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Kurul) kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirkete ait televizyon kanalında yayınlanan "..." adlı dizinin, 26 Şubat 2015 tarihinde yayınlanan bölümünde, sembolik anlamı ve manevi değeri olan "Ali" isminin maymun şeklindeki peluş bir oyuncak ile özdeşleştirildiği ve manevi değeri İslam toplumu için çok yüksek olan Hz.

Ali'ye hakaret edildiği algısının oluşmasına zemin hazırlandığı gerekçesiyle dava konusu işlemin tesis edildiği, dizinin senaryo, olay örgüsü ve diyaloglarının evli bir kadının kocası ve eski sevgilisi arasında geliştiği dikkate alındığında, Hz. Ali'ye yönelik olarak herhangi bir atıf, ima, çağrışım yahut peluş oyuncakla Hz.

Ali arasında doğrudan bir ilişkilendirme vb. gibi bir durumun söz konusu olmadığı anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, İslam inancı açısından sembolik ve manevi anlamı bulunan "Ali" ifadesinin, kurgusal olsa da maymun şeklindeki bir hayvan figürü ile özdeşleştirildiği, böylece bir manevi şahsiyete hakaret edildiği algısı oluştuğu, bu konuda çok sayıda şikâyetin bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, kullanılan sözlerin hiçbirisinde Hz. Ali'ye yönelik bir atıf veya bahsin olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.