Danıştay 13. Daire E.2016/4086 K.2021/3768

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapmakta olan televizyon kanalında 25/11/2014 tarihinde yayınlanan "…" adlı evlilik programında yer alan ifadelerin, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendi ile (f) bendinde yer alan yayın ilkelerinin tekraren ihlâl edildiğinden bahisle, aynı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 331.226,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirkete ait televizyon kanalında yayınlanan "…" adlı programda, evlenme programına katılan ... isimli konuğun, program sunucusunun ısrarlı soruları üzerine eski eşi hakkındaki iddiaları ile bu iddialara cevap vermek üzere stüdyoya telefonla bağlanan eski eşinin iddialarının izleyicilere aktarıldığı, program sunucusunun iki kişinin tüm mahremiyetlerinin kişilerce deşifre edilmesine izin verildiği,

yayında yer verilen ifadelerin 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde belirtilen yayın hizmetlerinin "İnsan onuruna ve özel hayatın gizliliğine saygılı olma ilkesine aykırı olmaz, kişi ya da kuruluşları eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü, aşağılayıcı veya iftira niteliğinde ifadeler içeremez." ilkesi ile (f) bendinde yer alan yayınların toplumun millî ve manevî değerlerine, genel ahlaka ve ailenin korunması ilkesine aykırı olamayacağı ilkesine aykırılık teşkil ettiği;

Diğer taraftan, davacı yayın kuruluşu hakkında tekerrüre esas alınan 25/10/2011, 18/12/2011 ve 28,29/09/2011 tarihli yayınları nedeniyle …, … ve … tarih ve …, … ve … sayılı toplantılarda alınan …, … ve … nolu Üst Kurul kararlarına karşı açılan davalarda, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı, …İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ve … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararları ile davanın reddine karar verildiği ve bu kararların temyiz incelemesi neticesinde onandığı görülmekle, tekerrür şartının da gerçekleştiği anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kişilerin izinleri olması hâlinde özel hayatlarına ilişkin yayın yapılabileceği ve bunun özel hayatın gizliliğini ihlâl etmeyeceği, eğer bir yayın olumsuz olaylar hakkında özendirici ve teşvik edici nitelik taşımıyorsa ailenin korunması ilkesinin ihlâl edildiğinden söz edilemeyeceği, teknik uzmanlığı gerektiren konularda bilirkişi incelemesi yapılmasına yönelik taleplerinin dikkate alınmadığı, eksik incelemeye dayanarak karar verildiği, 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinin 2. fıkrası ile 9. fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu, tekerrür hükümlerinde zaman aşımı süresinin belirtilmediği, Anayasa'ya aykırılık iddialarının dikkate alınmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının Anayasa'ya aykırılık iddialarının yerinde olmadığı, dava konusu işlemin dayanağı tekerrüre esas alınan uyarı yaptırımlarının yargı mercilerince verilen kararlar ile kesinleştiği, tekerrür şartının gerçekleştiği, dava konusu yayınlardaki ifadelerin toplumun örf ve adetlerine ve Türk aile yapısına ters düştüğü, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir. İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.