Danıştay 13. Daire E.2017/1624 K.2022/2751

Av. … 2. … A.Ş. (… ) VEKİLLERİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Edirne, Kırklareli, Tekirdağ illerinde dağıtım faaliyetinde bulunan davacı şirketin, iletim sistemi kullanıcısı olan ve TEİAŞ ile sistem kullanım anlaşması bulunan BOTAŞ LNG İşletme Müdürlüğü'nden 2 nolu bağlantı durumuna göre alınan, ancak iletim sistemi kullanıcısı olan tüketicilerden alınmaması gereken tüm bedellerin kurum talimatlarına rağmen iade edilmemesinin mevzuat hükümlerine aykırı olduğundan bahisle mevzuata aykırılığa son verilmesi ve tahsil edilen tüm bedellerin iadesi konusunda lisans sahibinin yazılı olarak ihtar edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; uyuşmazlığın BOTAŞ'ın iletim sistemi kullanıcısı mı yoksa dağıtım sistemi kullanıcısı mı olduğu hususunda düğümlendiği, 2005 yılına dek davacı firmadan elektrik sağlayan BOTAŞ ile TEİAŞ arasında, alınan kurul kararı gereğince bir "sistem kullanım anlaşması" imzalandığı, buna göre BOTAŞ'ın TEİAŞ'ın iletim sistemi kullanıcısı olarak iletim sistemi kullanım bedeli ödediği, sistem kullanım anlaşmasının imzalandığı tarihten sonra ayrıca davacı firmaya ödenen "iletim bedellerinin" BOTAŞ adına mükerrerlik oluşturduğu, tüm bunların dosya içeriğinden anlaşıldığı ve sabit olduğu,

buna göre iletim sistemi kullanıcısı olan tüketicilerden alınmaması gereken tüm bedellerin alınmasının mevzuata aykırılık oluşturduğu ve geri ödenmesi gerektiği hususundaki dava konusu işlemde mevzuata aykırılık olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesi'nce. Dairelerinin 05/01/2017 tarihli ara kararına cevaben gönderilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden.

BOTAŞ LNG-İşletme Müdürlüğünün enerji teminini, terminal sahalarında bulunan TEİAŞ'a ait 154.000 trafo şalt sahasına kendi OG baraları ile bağlanarak gerçekleştirdiği, nitekim gönderilen onaylı TEK-HAT şemasına göre, BOTAŞ'ın kendi mülkiyetindeki 6,3 kV'luk müstakil fiderin barasından beslendiği ve iç ihtiyaç trafosuna gerilim seviyesinin 6,3/0,4 kV olduğu, TREDAŞ'ın mülkiyetindeki (sorumluluğundaki) OG'nin gerilim seviyesinin ise 33,6 kV olup, BOTAŞ'a ait lojmanların beslenmesinin tek başına 33,6 kV'luk baradan olmadığının anlaşıldığı,

bu durumda, BOTAŞ LNG İşletme Müdürlüğünün iletim sistemi kullanıcısı olduğu ve TEİAŞ'a anılan tarihten bu yana iletim sistem kullanım bedeli ödediği, davacı şirket tarafından 2 nolu bağlantı durumuna göre alınan bedellerin mükerrerlik oluşturduğu, söz konusu bedellerin BOTAŞ LNG İşletme Müdürlüğü'ne iadesiyle bu mükerrerliğin ortadan kaldırılabileceği sonucuna varıldığı, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesi eklenerek,

istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, BOTAŞ'ın iletim sistemi kullanıcısı mı yoksa dağıtım sistemi kullanıcısı mı olduğuna dair tamamen teknik bir uyuşmazlıkta bilirkişi incelemesi yaptırılmadan ve hangi nedenle iletim sistemi kullanıcısı olduğuna dair gerekçe belirtilmeden istinaf başvurusunun reddedildiği, 212 sayılı Kurul kararının yayımlanmasının ardından, davalı ve TEDAŞ tarafından gönderilen talimat yazılarına uygun tesis edilmek zorunda olunan BOTAŞ TM'nin TR-A ve TR-B baralarına bağlı olan abonelikler yok sayılarak, TEİAŞ ile BOTAŞ arasında kendilerinin bilgisi dışında 05/01/2005 tarihinde Sistem Kullanım Anlaşması imzalandığı,

BOTAŞ'ın anlaşma gereğince baraya bağlı tek bir tüzel kişilik olarak nitelendirilmesi ve tarifesinin 1 no'lu bağlantı tipine sahip iletim sistemi kullanıcısı olarak belirlenmesinin mevzuata aykırı olduğu, ilgili baranın kendilerince tesis edilen abonelikler ile dağıtım barası hâline getirildiği, TEİAŞ tarafından sunulan TEK-HAT şemalarının BOTAŞ'ın dağıtım sistemi kullanıcısı olduğunu kanıtladığı, TEİAŞ kumanda odası ve lojman aboneliklerinin BOTAŞ fabrikanın yer aldığı baraya bağlı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

Davalı idare yanında müdahil BOTAŞ tarafından, TEİAŞ tarafından kendilerine gönderilmek suretiyle onaylanan sistem kullanım ve bağlantı anlaşmalarının imzalanarak yürürlüğe girdiği, buna bağlı olarak davacı tarafından bağlantı anlaşması olarak kabul edilen 1993 tarihli anlaşmanın geçerliliğini yitirdiği, 4193 sayılı Kurul kararının "iletim sistemi kullanıcıları" başlıklı 24. maddesinin davacının 36 kV ve altındaki bütün baraların dağıtım barası olduğu iddialarını çürüttüğü, ilgili kararın açıkça TEİAŞ ile iletim anlaşması yapan kullanıcıların doğrudan iletim sistemi müşterisi olduğunu hükme bağladığı,

davacının TR-A ve TR-B baraları için sistem kullanım anlaşması imzalamamış olmasının anlaşılamadığı, ayrıca kendilerinden tahsil edilen bedellerin TEİAŞ'a ödendiğine dair belgeleri sunmaları gerektiği, dağıtım barası olduğu iddia edilen baraların başkaca hiçbir müşterinin kullanımına açılmadığı, davacının kendi sayaçlarından sonra abonelik tesis ederek aynı enerjiyi iki defa sattığı, davacının BOTAŞ sayaçlarından kendi başına abonelik yaparak burayı dağıtım barası yaptığını zannettiği, davacının kötüniyetli olarak BOTAŞ'ı baralara abone yaptığı, TR-A ve TR-B için TEİAŞ ile anlaşma imzalandığı ve iki baranın da kendilerine tahsis edildiği,

davacının görüşünü sunduğu uzmanların uyuşmazlığa konu trafo merkezine giriş yapmadığı, davacının başka bir kurumun lojmanlarının elektrik aboneliğini ihtilaf konusu yapmasının anlaşılamadığı, davacının ayrıca kayıp/kaçak hedefini yakalayabilmek için fiziki bir kayıp olmamasına rağmen kendilerinden kayıp/kaçak bedeli olarak elde ettiği gelir ile kayıp/kaçak hedefini tutturduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

Davalı idare yanında müdahil TEİAŞ tarafından, istinaf dilekçesi ekinde dosyaya sunulan ilgili trafo merkezine ait tek-hat şemalarının dağıtım şirketi tarafından elle değiştirildiğinin gözlendiği, iletim şebekesinin bir parçası olan trafo merkezlerinin işletilmesi için tüm trafo merkezlerinde doğal olarak iç ihtiyaç tüketimleri bulunduğu, iç ihtiyaç tüketim fiderinin asıl amacı dışında herhangi bir tüketim fideri olarak değerlendirilmesi hâlinde, bütün trafo merkezlerinin OG baralarının dağıtım sistemi kullanımında olduğunun kabul edilmesi anlamına geleceği, bu durumun 212 sayılı Kurul kararını geçersiz kılacağı, uygulamanın BOTAŞ TM'ye özel bir uygulama olmadığı, bahse konu karar kapsamında PETLAS TM için de uygulandığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.