Danıştay 13. Daire E.2017/3039 K.2021/2219

Dava konusu istem: … tarih ve … sayılı bayilik lisansı ile "… Karayolu üzeri, …Makası, … Mevkii, …/…" adresinde faaliyette bulunan, daha sonra lisansı 12/12/2013 tarihinde sonlandırılan akaryakıt istasyonu sahibi davacı şirket tarafından, … tarih … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının, akaryakıt istasyonunda 19/03/2013 tarihinde yapılan denetimde, vaziyet planında olmayan yer altı tankı bulundurması sebebiyle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca 14.652,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait akaryakıt istasyonunda, 19/03/2013 tarihinde gerçekleştirilen denetimde, yapılan kazı çalışmaları sonucunda tespit edilen 3 adet gizli yer altı tankı ve buna bağlı düzeneğin tespit edildiği, gizli tanklardan alınan motorin numunesinin yapılan ulusal marker ölçümünde geçersiz sonuç vermesi üzerine tanktan alınan numunelerin Tübitak MAM'a gönderildiği, gelen raporda, gizli tanktan alınan numunenin solvent ve yağdan oluştuğunun tespit edildiği, durumun tutanaklarla da sabit olduğu ve davacı şirket yetkilisi …'in tutanaklarda imzasının bulunduğu, bu durumda;

olayla ilgili yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen soruşturma raporu, tutanak ve diğer belgelerden davacı şirketin 5015 sayılı Yasa'ya aykırı davrandığı açık olduğundan idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu Kurul kararından hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davaya konu idari para cezasının miktarının fahiş olduğu, olay tarihinde davalı Kurum görevlilerince iş yerinde yapılan denetimde tanklarda yapılan incelemede akaryakıtların tamamının ulusal marker seviyelerinin geçerli çıktığı, tespitleri yapan kişilerin alanında uzman kişiler olmadığı; kendisine isnat edilen olaya ilişkin somut belge ve delil bulunmadığından "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince dava konusu idari para cezasının verilmemesi gerektiği, davalı idare tarafından ön araştırma ve soruşturma cihetine gidilmeden doğrudan idari para cezası uygulanmasının savunma hakkını engellediği;

bayisi olduğu şirket dışında hiçbir firmadan ürün almadığı, iş yerinde bulunan tankların tamamının vaziyet planında yer aldığı, gizli tank niteliğinde olmadığı, dava konusu eylemle hiçbir ilgilerinin olmadığı, kendilerinin de mağdur oldukları, davalı Kurum görevlilerince tutanakların tek taraflı tutulduğu, imza ve bilgilerinin bulunmadığı, tutanakların huzurda okunmadığı ve şirket çalışanları tarafından okunmasına izin verilmediği, tutanaklara karşı başvurulacak kanun yolu belirtilmediği, tutanakta mevzuata aykırı durumun net bir şekilde ortaya konulmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.