Danıştay 13. Daire E.2017/854 K.2022/1385

Dava konusu istem: Davacı yayın kuruluşunun Konya il merkezine yönelik ...MHz frekansından "......" çağrı işareti ile izinsiz radyo yayını yaptığından bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 33. maddesi uyarınca izinsiz yayının durdurulması yönünde uyarılmasına ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemle bildirilen ...tarih ve ...sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının davacıya yönelik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davacı şirket tarafından, 1995 yılında yapılan karasal ortamda ulusal (R1) yayın lisans başvurusu kapsamında Konya il merkezine yönelik yayın hakkının bulunduğu iddia edilmekte ise de, davacı şirketin iddiasını doğulayacak şekilde, Üst Kurulca anılan başvurunun uygun bulunduğuna ve davacı şirkete söz konusu yerleşim yerine yönelik yayın izni verildiğine ilişkin dosya içeriğinde herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, kanal/frekans yıllık kullanım bedeli tahakkuk ettirilen yerler arasında da Konya il merkezinin yer almadığı,

3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'u yürürlükten kaldıran 6112 sayılı Kanun ile konu hakkında yeni hukukî düzenlemeler getirildiği, anılan Kanun'un Geçici 4. maddesi uyarınca yeni Kanun'a göre uygulama yapılıncaya kadar sadece 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında karasal ortamda yayında olan radyo ve televizyon kuruluşlarının, Üst Kurulca yayın yapmalarına müsaade edilmiş olan yerleşim yerleri ile sınırlı olmak kaydıyla yayınlarına devam etmelerine imkân tanınarak yeni bir geçiş süreci öngörüldüğü,

tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında Konya il merkezinde herhangi bir yayın izni bulunmadığı anlaşılan davacı hakkında izinsiz yayın yapılan yerdeki yayının durdurulmasına dair tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Üst Kurul'a 1995 yılında yapılan ulusal (R1) yayın lisans başvurusunda belirtilen yerleşim yerlerinde yayın izninin bulunduğu, 2001 yılında 13 yerleşim yeri dışında ticari saiklerle yayınlarına ara verdiği, bu durumun yayın haklarını kullanmaktan vazgeçtiği anlamına gelmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacı kuruluşun 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi kapsamında Konya iline yönelik yayın hakkının bulunmadığı, Üst Kurulca sıralama ihalesi yapılıp karasal yayın lisansları verilene kadar geçecek süre içerisinde, medya hizmet sağlayıcı kuruluşların yayın alanını genişletmelerinin mümkün olmadığı, temyize konu Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.