Danıştay 10. Daire E.2017/1021 K.2022/1721

Davanın_konusu

Davacı tarafından, Edirne ili, Keşan ilçesi sınırları içerisinde bulunan ve kuru mutlak tarım arazisi ve özel ürün arazisi olarak tespit edilen 100,57 hektar yüzölçümlü alanın "konut dışı kentsel çalışma alanı" ve "sanayi alanı" amaçlı kullanılmasının 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 13. maddesi uyarınca uygun olduğuna ve tarım dışına çıkartılmasına ilişkin Edirne İl Toprak Koruma Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararına onay verilmesine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesince davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu arazide Keşan Belediye Başkanlığı tarafından ''Konut Dışı Kentsel Çalışma Alanı, Depolama Alanı ve Sanayi Alanı'' faaliyetine yönelik olarak ilave imar planı yapılacağından Edirne İl Toprak Koruma Kurulu'nun … tarih ve … sayılı kararı ile 100,57 hektarlık bir alanın tarım dışına çıkartılmasına karar verildiği, 5403 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan incelemeler neticesinde de bu kararın uygun bulunarak onaylanmasına karar verildiği, işlemlerin mevzuata ve hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.