Danıştay 13. Daire E.2018/1231 K.2021/3954

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirket tarafından, bayisi olan akaryakıt istasyonunda ''otomasyon sisteminin sıhhatli çalışmasının sağlanamadığı, kontrol görevinin gerektiği gibi yerine getirilemediği, mevcut olumsuzlukların zamanında tespit edilip Kuruma bildirilmediği,

otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmamasına rağmen akaryakıt ikmalinin yapıldığı'' hususlarının 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun 7. maddesinin altıncı fıkrası ile Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 34. maddesinin birinci fıkrasının (ö) bendine ve 1240 sayılı Kurul kararına aykırılık teşkil ettiğinden bahisle 5015 sayılı Kanunun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi gereğince 850.000,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun ...tarih ve ...sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesi'nce verilen ...gün ve E:..., K:...sayılı kararda; Anayasaya aykırılık iddiasının ciddi bulunmadığı; davacı şirketin bayisi olan akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde düzenlenen 01/02/2013 tarih ve B-197664 seri numaralı tutanakta, anlık tank durumunu gösterir istasyon otomasyon sisteminin çalışmadığı yönünde tespite yer verildiği; 5015 sayılı Kanunun 7. maddesinde ve 1240 sayılı Kurul kararında yer alan yükümlülüğü yerine getirmediği soruşturmayla sabit olan davacı şirkete idarî para cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacının 28/03/2013 tarihinde yürürlüğe giren 5015 sayılı Kanun'un 6455 sayılı Kanunun 44. maddesi ile değişik 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca işlem tesis edilemeyeceği, zira denetim tarihinin 01/02/2013 olduğu yönündeki iddiasının, otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmadığına ilişkin soruşturma raporuna yansıyan tespitler 01/01/2013-22/05/2013 tarih aralığını kapsadığından yerinde olmadığı; yine yargı kararında belirtilen değişikliklerin giderilmesi suretiyle işlem tesis edildiğinden ve soruşturma raporu 21/03/2016 tarihli, Kurul kararı da 05/05/2016 tarihli olduğundan, hak düşürücü süre olduğu yönündeki iddiasının da yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, verilen cezanın ölçülü olmadığı, esas fail bayi iken kendilerine daha büyük ceza verildiği, Anayasaya aykırılık iddialarının dinlenmediği, otomasyon sisteminin kendilerince kurulduğu, sistemin işleyişinden ve güvenliğinden bayinin sorumlu olduğu, kendilerinin buna müdahale edemeyecekleri, denetim tarihi 01/02/2013 olduğundan işlemde süre aşımı bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.