Danıştay 13. Daire E.2018/151 K.2020/1512

Dava konusu istem : LPG Otogaz bayilik lisansı sahibi davacıya ait otogaz istasyonunda 23/02/2015 tarihinde yapılan denetimde LPG dolumu yapan personelin sertfikasının bulunmadığı tespit edildiğinden bu durumun 5307 sayılı Kanun'un 4. maddesinin dördüncü fıkrasının (ı) bendine aykırılık oluşturduğundan bahisle aynı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin 04/02/2016 tarih ve 6101-20 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu kararın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Denetim Dairesi Başkanlığı'nın 19/02/2016 tarih ve 660 sayılı yazısı ekinde dosyada bir örneği mevcut tebliğ alındısına göre davacı şirketin tebligata esas adres olarak bildirilen "... Mahallesi, ...

Caddesi, No:..., .../..." adresinde 26/02/2016 tarihinde "Adresinde Yetkili Olduğunu Beyan Eden Görünüşe Göre 18 Yaşının Bitirmiş ve Ehliyetli Olan Şahsa" ibaresi eklenmek suretiyle usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, dava konusu işlemin 26/02/2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davanın bu tarihi izleyen günden itibaren işlemeye başlayan altmış günlük dava açma süresi geçtikten çok sonra 21/12/2016 tarihinde açıldığı, davanın esasının süre aşımı nedeniyle incelenme olanağı bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu idarî para cezasının ne şirket yetkilisine ne de yetkili memuruna tebliğ edilmediği, bu hâliyle tebligatın usulsüz olduğu, idarî para cezası verildiğinden başka işleri için davalı kuruma gittiklerinde bilgi sahibi oldukları, dolayısıyla davanın süresinde açıldığı, işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.