Danıştay 13. Daire E.2018/2592 K.2023/2138

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2011-2014 dönemi düzenlemeye esas net yatırım gerçekleşmelerinin onaylanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin II. Uygulama Dönemi içerisinde kabul edilen 2011-2014 dönemine ait düzenlemeye esas net yatırım gerçekleşmesi olarak değerlendirilmesini istediği 51.512.608,08-TL'nin, 2010 yılı ve öncesine ait olduğu, söz konusu yatırımların davalı idarece onaylanmış davacı şirkete ait yatırım planı/yatırım tavanı içerisinde kaldığına ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin dosyaya sunulmadığı,

I. Uygulama Dönemi içerisinde başlatılmış olup bu dönemde onaylanmış yatırım tavanının üstünde kalan harcamaların ilave/fazladan yapılan yatırım niteliğinde olduğunun taraflar arasında ihtilafsız olduğu, bu itibarla, söz konusu yatırım harcamalarının I. Uygulama Dönemi içerisinde kaldığı, onaylanmış yatırım tavanının üstünde ilave yatırım niteliğinde olduğu ve davacı şirketin onaylanmış yatırım planı içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2006-2010 I. Uygulama Döneminde davalı idarece onaylanan yatırım harcamasının tamamının gerçekleştirildiği, dağıtım faaliyetinde bulunulan bölgede yaşanan terör ve deprem gibi öngörülemeyen olaylar nedeniyle zorunlu ve acil ihtiyaçlar doğrultusunda iç ve dış kaynaklı kredilerle finanse edilen toplam 51.512.608,08-TL’lik ilave yatırım harcaması yapıldığı,

öngörülemeyen olaylar sebebiyle hasar gören ve kullanılamaz hâle gelen elektrik dağıtım hatlarının yapılmamasının söz konusu olamayacağı, kredi borcunun şirketin bilançosunda yer almasına ve fiilen ödemenin yapılmasına rağmen, bu ödemelerin karşılığının tarifeye yansıtılmamasının şirketin kalan kredi borcunu ödeyemeyecek duruma gelmesine neden olacağı, dolayısıyla I. Uygulama Döneminde yapılmaya başlanan ancak II. Uygulama Döneminde tamamlanan tüm yatırım harcamalarının tarife yoluyla karşılanması gerektiği, aksi takdirde mülkiyet hakkının ihlâl edileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, onaylı bütçesinin üzerinde yatırım harcaması gerçekleştiren dağıtım şirketlerinin bu yatırımlarının, ancak önceden Kurul'dan izin alınarak yapılması hâlinde tarife hesaplamalarında dikkate alınacağı, dağıtım şirketleri tarafından hazırlanan yatırım planlarının Kurul tarafından onaylanarak gelir/tarife hesaplamalarında baz alındığı, bu nedenle Kurul'dan onay alınmadan yapılan yatırımların tarife hesaplamalarına yansıtılamayacağı, şirketin sisteme fayda getirmeyen atıl yatırımlarının ve gereksiz harcamalarının garanti altına alınmasının tarife mantığına uygun olmayacağı, aksi takdirde 6446 sayılı Kanun'dan doğan elektrik piyasasında bağımsız bir düzenleme yapma yetkisinin ihlâl edileceği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.