Danıştay 13. Daire E.2018/2612 K.2023/5722

Dava konusu istem: Davacı tarafından, frekans kullanımından dolayı tahakkuka esas bildirimlerin yanlış yapıldığından bahisle 2.532,40-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu (Kurul) kararının birinci maddesi ile bu karara istinaden kuruma peşin ödeme indiriminden yararlanılarak ödenen 1.899,30-TL'nin ödeme tarihi olan 25/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uydu haberleşme şirketi olan davacı tarafından, yurt dışında ikamet eden yerli ve yabancı uyruklu kişilere yönelik muafiyet uygulamasının ... tarih ve ... sayılı işlemle kaldırılması üzerine, telsiz ücretlerine ilişkin on yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınarak 2009-2014 yılları arasında telsiz ücretlerinin eksik ödendiğinden bahisle 32.842,53-TL kullanım bedelinin yasal faiziyle birlikte tahsil edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Kurul kararının 2. maddesinin iptali istemiyle ...

İdare Mahkemesi'nde bakılan davada, Mahkemenin ... tarih ve E:... ve K:... sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, işbu dava da aynı Kurul kararından kaynaklandığından bağlantı bulunduğu, ...

İdare Mahkemesi'nin anılan kararıyla davacının yanlış bildiriminden doğan 32.842,53-TL'nin davacıdan tahsiline yönelik işlemin iptaline karar verildiği, davacı şirketin 2009-2014 yılları arasında telsiz ücretlerini eksik ödendiğine yönelik tespitin ortadan kalkmış olduğu ve dava konusu idari para cezasının dayanağının kalmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı;

Öte yandan, davacı tarafından bahse konu idari para cezasının peşin ödeme indiriminden yararlanılarak 1.899,30-TL olarak 25/07/2016 tarihinde ödenmiş olduğu dikkate alındığında, bu bedelin de ödendiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline ve 1.899,30-TL'nin ödeme tarihi olan 25/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Kurum uygulamalarına göre yurt dışında ikamet eden yerli ve yabancı uyruklu kişilere yönelik muafiyet tanındığı, 09/11/2015 tarihinde ise, mevzuatta yurt dışında ikamet eden yerli ve yabancı uyruklu kişilere yönelik istisna oluşturabilecek özel bir düzenleme bulunmadığı ve artık bu kişilerin muaf sayılmayacağı yönünde karar alındığı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu uyarınca on yıllık zamanaşımı süresi gözetilerek borç çıkarıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, 2015 yılına kadar davalı idarece yurt dışında ikamet eden yerli ve yabancı uyruklu kişilere muafiyet öngörüldüğünden bu süreçte bildirim yapılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı, idarenin kendi uygulaması nedeniyle sonradan işletmecilere borç çıkarıldığı, geçmişe yönelik olarak borç çıkarılamayacağı, bu durumun idarenin güvenilirliği, kazanılmış hak ve hukuk devleti ilkelerine aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.