Danıştay 13. Daire E.2018/2898 K.2023/6330

Dava konusu istem: Milli Savunma Bakanlığı'nca 31/07/2008 tarihinde açık ihale usulü ile gerçekleştirilen "Elazığ Kabul ve Toplanma Merkezi İnşaatı" ihalesi için verilen teklifinin değerlendirme dışı bırakılması üzerine yapılan itirazen şikayet başvurusunun reddine ilişkin Kamu İhale Kurulu'nun 27/10/2008 tarih ve 2008/UY.II-4330 sayılı kararının ....

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edilmesi neticesinde davalı idare ile sözleşme imzalayan davacı tarafından, önceki yüklenicinin yapmış olduğu imalatlar sebebiyle ilk hakediş ödemesinde 596.024,17-TL kesinti yapıldığı,

anılan Mahkeme kararıyla iptal edilen işlem hiç tesis edilmeseydi kesintiye konu imalatların kendilerince yapılacağı ve bu imalatlar sebebiyle yapılacak ödemenin de kendilerine yapılacağı ileri sürülerek ilk hakediş ödemesinden kesilen 596.024,17-TL'nin %20’sine isabet eden ve mahrum kalınan yüklenici kârı nedeniyle ortaya çıktığı ileri sürülen 119.204,00-TL tutarındaki zararın yasal faiziyle birlikte tazmini istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 26/03/2014 tarih ve E:2012/1643, K:2014/1159 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; uğranıldığı ileri sürülen zararın kâr kaybı niteliğinde olduğu görüldüğünden, davacının, anılan işin tamamındaki kâr-zarar durumunun incelenmesi yoluyla, yargı kararıyla iptal edilen işlem nedeniyle gerçekten kârdan mahrum kalıp kalmadığının tespiti mümkün olduğundan, 03/05/2017 tarihli ara kararıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği,

davacı şirketin yasal defter ve belgeleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 11/01/2018 tarihli bilirkişi raporunda özetle, "davacının teklif ettiği ihale tutarının 6.867.429,13-TL olduğu, ilk yüklenici tarafından gerçekleştirilen işin %8.679 kısmının 596.024,17.-TL'ye tekabül ettiği, toplam hasılat (hak ediş) tutarının 6.271.404,96-TL olduğu, fiili maliyet bedelinin 6.177.384,50-TL olduğu, yüklenicinin kârının 94.020,46-TL olduğu, yüklenicinin kâr oranının %1,4992 olduğu, davacının uğramış olduğu kâr mahrumiyetinin (596.024,17 x %1.4992) 8.935,59-TL olduğu" görüş ve kanaatine varıldığının belirtildiği,

davacı tarafından söz konusu bilirkişi raporuna itiraz edilmiş ise de, raporun yeterli bilimsel ve teknik incelemenin ürünü olduğu görülerek itirazın yerinde görülmediği ve raporun karara esas alınacak nitelikte bulunduğu, bu durumda, ....

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararıyla iptal edilen işlem nedeniyle davacı şirketin mahrum kaldığı 8.935,59-TL kâr kaybı niteliğindeki zararının Anayasa'nın 125. maddesi uyarınca davalı idarece tazmini, fazlaya ilişkin talebin ise reddi gerektiği, davacı şirketten önce sözleşme imzalanan ve işin bir kısmını gerçekleştiren yüklenici firmaya yapılan ilk hak ediş ödemesinin 17/09/2009 tarihinde yapıldığı, davacının ise dava dilekçesinde faizin başlangıç tarihi hakkında bir talebinin bulunmadığı, davacı tarafından yalnızca talep edilen tutarın yasal faiziyle birlikte ödenmesinin istenildiği anlaşıldığından,

taleple bağlılık ilkesi gereğince dava tarihi olan 04/12/2009 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davacının tazmin talebinin kısmen kabulü ile 8.935,59-TL'nin dava tarihi olan 04/12/2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin tazminat istemi yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, mevzuata uygun olarak işlem tesis edildiği, oluştuğu ileri sürülen zararın ortaya çıkmasında herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığı, davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.