Danıştay 13. Daire E.2018/3024 K.2021/3218

Dava konusu istem: … tarih ve … numaralı LPG otogaz bayilik lisansı ile "Tavşançalı Kasabası, … Mahallesi, …/…" adresinde faaliyet gösteren davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 19/12/2014 tarihinde yapılan denetimde, "LPG Yetkili Personel Belgesi olmayan personel çalıştırdığının" tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (Kanun) 4. maddesinin 4. fıkrasının (ı) bendi ile 15. maddesine aykırılık nedeniyle, Kanun'un 16. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca 76.142,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; LPG otogaz istasyonunun aslî faaliyetlerinde LPG Yetkili Personel belgesi olmayan personel çalıştırıldığının sabit olduğu, dava konusu idari para cezasının davacının mevzuatın öngördüğü kriterlere uygun olmayacak şekilde piyasa faaliyetinde bulunmasından kaynaklandığı anlaşıldığından dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalı Kurum ön araştırma ve soruşturma prosedürünü atlayarak dava konusu idarî para cezasını tesis ettiğinden savunma hakkının engellendiği, idarî para cezalarının ön araştırma ve soruşturma aşamasının tamamlanmasından sonra en geç üç ay içinde karara bağlanması gerektiği, bu sürenin hak düşürücü süre olduğu ve davalı tarafından bu süreye uyulmadığı; dava konusu idarî para cezası miktarının fahiş olduğu; tutanakta adı geçen şahsın yetkili personel olduğu, dava konusu idarî para cezasının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği; tutanakların tek taraflı tutulduğu,

huzurda okunmadığı ve şirket çalışanları tarafından okunmasına izin verilmediği, mevzuata aykırılığa karşı hangi kanun yolları ve mercilere başvurulacağının belirtilmediği, tutanakta imzasının bulunmadığı; idarî para cezasına konu eylemle hiçbir ilgisinin bulunmadığı, kendisinin de mağdur olduğu, tutanaktaki tespitlerin yoruma dayalı olduğu, Kurum adına denetim yapan görevlilerin alanında uzman kişiler olmadığı, basit kolluk görevlileri olduğu, söz konusu tespitlerin ancak alanında uzman bilirkişilerce yapılabilecek tespitler olduğu; kendisine isnat edilen olayla ilgili somut delil bulunmadığı,

"şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince idarî para cezasının verilmemesi gerektiği, temyize konu kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz başvurusunun süresinde olmaması durumunda temyiz isteminin süre yönünden reddi gerektiği; temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, Dairemizin 21/04/2021 tarih ve 2018/3024 sayılı ara kararına verilen cevaplardan, denetimin yapıldığı 19/12/2014 tarihi itibarıyla davacıya ait LPG otogaz istasyonunda "LPG Yetkili Personel Belgesi" olan personel bulunmadığı anlaşılarak gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.