Danıştay 13. Daire E.2018/3765 K.2022/868

Dava konusu istem: 1995 yılında Ankara iline yönelik yerel radyo lisans başvurusunda bulunup daha sonra yayınlarına kendi isteği ile son veren davacı yayın kuruluşunca, Ankara iline yönelik olarak FM Bandı.

MHz frekansının kendilerine tahsis edilmesi, bu mümkün değil ise yayın yapılabilecek başka bir frekans belirlenmesi talebiyle yapılan 18/03/2013 tarihli başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı İzin ve Tahsisler Dairesi Başkanlığı işleminin iptali istemiyle açılan davanın reddine ilişkin kararın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 01/07/2015 tarih ve E:2015/158,

K:2015/2737 sayılı kararı yetki yönünden hukuka uygun olmadığı gerekçesi ile bozulması üzerine davalı idarece yeniden yapılan değerlendirme neticesinde davacı başvurusunun reddi yönünde verilen ve … tarih ve … sayılı yazı ile bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı yayın kuruluşu tarafından, 1995 yılında 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'un Geçici 6. maddesi çerçevesinde yapılan başvuru üzerine (R3) yayın hakkının kazanıldığı, mülga 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında karasal radyo faaliyetine devam edildiği, daha sonra yayınlarına kendi isteği ile son verildiği, 18/03/2013 tarihinde davalı idareye yapılan başvuru ile frekans tahsisi yapılmasının talep edildiği, davalı idarece talebinin davacı şirketin kayıtlarda kapalı göründüğü,

ancak yeni ihale ile frekans alınabileceği belirtilerek davaya konu işlemle reddedildiği, bu durumda, davacının, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un yürürlüğe girdiği 03/03/2011 tarihinde kapalı olması ve yayın yapmaması nedeniyle, anılan Kanun'un Geçici 4. maddesinde yer verilen haktan faydalanamayacağı açık olduğundan, davacının talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, gerekçesiz verilen mahkeme kararlarının adil yargılanma hakkını ihlal ettiği, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olması nedeniyle bozulması gerektiği, Üst Kurul'a verilen yetkinin İzin ve Tahsisler Daire Başkanlığı'nca kullanılması suretiyle tesis edilen dava konusu işlemin yetki bakımından sakat olduğu, şirketin yayınlarına başladığı tarihte yürürlükte bulunan tanımın şirkete Türkiye geneline yönelik yayın yapma hakkını verdiği, şirketlerince yalnızca kanunların kendilerine verdiği yetkiyle yayın yapabileceği alanlara yönelik frekans talep edildiği,

davalı idarenin frekans sıralama ihalesini 20 yıldan uzun süredir yapmamasının, geçici rejimi sonlandırmamasının, Anayasal düzeyde korunan ifade özgürlüğü ve basın özgürlüğü hakkını ihlal ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacı kuruluşun 1995 yılında Ankara il merkezine yönelik yerel radyo lisans (R3) başvurusunda bulunduğu, mülga 3984 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında karasal radyo yayın faaliyetine devam ettiği, daha sonra yayınlarına kendi isteği ile son verdiği ve tekrar yayına başlamak üzere Üst Kurul'a başvuruda bulunduğu, Üst Kurulca kuruluşun tekrar yayına başlamasına izin verilmediği, 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte (03/03/2011) kuruluşun Üst Kurul kayıtlarında kapalı olarak yer aldığı ve 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi kapsamında Ankara il merkezine yönelik yayın hakkının bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.