Danıştay 13. Daire E.2018/4034 K.2022/1751

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, bölgesel radyo lisans başvurusu kapsamında mevcut olarak yayın yapmakta olduğu yerler dışında Kırşehir, Yozgat, Eskişehir, Çankırı, Kırıkkale, Aksaray, Karaman, Sivas, Ankara, Niğde ve Konya illerinde de yayın yapmaya başladığından bahisle söz konusu yerleşim yerleri için frekans kullanım ücreti tahakkuk ettirilmesi talebiyle yapılan 10/01/2014 tarihli başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; uyuşmazlığın, davacı tarafından bölgesel yayın yıllık ücretini ödemesi karşılığında yeni yerleşim yerlerinde yayına başlayabilip başlayamamasına ilişkin olduğu,

03/03/2011 tarih ve 27863 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkında Kanun'u yürürlükten kaldıran 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 6112 sayılı Kanun'a göre uygulama yapılıncaya kadar geçecek süre içinde eski Kanun'un Geçici 6. maddesi kapsamında yayında olan kuruluşların, müsaade edilen yerleşim yerleri ile sınırlı olarak yayınlarına devam etmelerine imkân tanınarak yeni bir geçiş süreci öngörüldüğü,

davacı kuruluşun ise, 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 03/03/2011 tarihinde sadece Kayseri ve Nevşehir ili ile Nevşehir ili Ürgüp ilçesinde yayın yaptığı, bölgenin diğer illerinde yayında olmadığı, bu itibarla, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi kapsamında yayın hakkı bulunmadığından, bölgede yer alan diğer yerleşim yerleri için frekans kullanım ücreti tahakkuk ettirilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu kararda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kendilerine bölgesel yayın hakkı verildiği, bu hakkın sonradan kısıtlanmasının hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmadığı, kendilerine tanınan hakkı kullanarak bu hakkın kullanımı için ödenmesi gereken bölgesel yayın ücretini ödemek suretiyle ile yayın yapmak istedikleri, dava ve taleplerinde haklı oldukları ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.