Danıştay 13. Daire E.2018/4179 K.2022/127

Dava konusu istem: Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 11/09/2014 tarihinde yapılan denetimde sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 76.142,00-TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ...tarih ve ...sayılı kararının iptali ile ihtirazî kayıtla ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; denetim tarihi itibarıyla ne 5307 sayılı Kanun'da ne de Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Lisans Yönetmeliği ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'nde sorumlu müdür belgesine sahip olma şartının aranmadığı,

15/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'ne eklenen "LPG dolum tesisleri ve LPG otogaz istasyonları sorumlu müdür belgeleri" başlıklı 19/A maddesiyle sorumlu müdür belgesi alınması şartının dava konusu idari para cezasına sebep fiilin tespit tarihi olan 11/09/2014 tarihinden çok sonraki bir tarih olan 15/12/2016 tarihinde getirildiği görüldüğünden, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı;

Öte yandan, dava konusu işlem hukuka aykırı bulunduğundan, davacı tarafından yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline, davacıdan tahsil edilen idari para cezasının ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, lisans sahiplerinin sorumlu müdür sözleşmesi imzalamasının yeterli olmadığı, bu sözleşmeye bağlı olarak TMMOB tarafından sorumlu müdür belgesinin de tanzim edilmesinin gerektiği, sorumlu müdür belgesi çıkartılmasının sözleşme imzalanan kişinin sorumluluğunda olup olmamasının lisans sahibi açısından mevzuata aykırılığı ortadan kaldıran haklı bir gerekçe olamayacağı, TMMOB tarafından düzenlenen sorumlu müdür belgesinin lisans sahibini, sözleşme imzaladığı şahıs bilgilerini içerdiği ve lisans sahibinin tesisinde görev yapabileceğini gösterdiği,

bu belgenin tanzim edilmemesi durumunda sözleşme imzalanan kişinin hangi tesiste görev yaptığının Kurum tarafından bilinemeyeceği, sadece sigorta priminin yatırılıyor olmasının o kişinin tesiste sorumlu müdür olarak çalışıyor olduğunu göstermeyeceği, mevzuat açısından denetim sırasında ibraz edilmesi gereken sorumlu müdür belgelerinin belge tarihlerinin denetim tarihinden sonraki bir tarih olduğu, Kurum harçtan muaf olduğundan Mahkeme kararında Kurum aleyhine harca hükmedilmesinin bozmayı gerektirdiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.