Danıştay 13. Daire E.2018/626 K.2022/1055

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2014 yılı dağıtım, iletim ve sayaç okuma gelir tavanlarının onaylanmasına ilişkin 01/01/2014 tarih ve 28869 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının ilgili kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu Kurul kararının … tarih ve … sayılı Kurul kararının bir uygulaması niteliğinde olduğu, söz konusu Kurul kararının iptali istemiyle açılan davanın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 15/03/2016 tarih ve E:2011/4214, K:2016/701 sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda, dayanağı Kurul kararının iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verilmiş olduğundan Danıştayca esastan karara bağlanan 3364 sayılı Kurul kararının uygulanmasına ve dönemsel olarak (uygulama dönemi için) güncellenmesine yönelik olarak tesis edilen dava konusu Kurul kararının ilgili kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu Kurul kararının ilgili kısmı hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; … tarih ve … sayılı dava konusu Kurul kararının, … tarih ve … sayılı Kurul kararının uygulaması niteliğinde olduğu, anılan kararın iptali istemiyle açılan davanın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 15/03/2016 tarih ve E:2011/4214, K:2016/701 sayılı kararıyla reddedildiği; … tarih ve … sayılı Kurul kararının ise,.

Elektrik Dağıtım A.Ş. hakkında tesis edildiği, anılan kararın iptali istemiyle açılan davanın Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 06/04/2015 tarih ve E:2011/4048, K:2015/1355 sayılı kararıyla reddedildiği açıklamasına yer verilmek suretiyle istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuk ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, elektrik dağıtım şirketlerinin 5 yıllık gelir ve tarife düzenlemesi çerçevesinde ticarî, ekonomik ve stratejik planlarını hazırladığı, tarifenin onaylandıktan sonra değiştirilmesinin finansal açıdan güçlü ve istikrarlı bir elektrik piyasasını oluşturma ve sürdürme amacını sekteye uğratacağı, tüketicilerin elektrik enerjisine düşük maliyetle ve kaliteli hizmet standartlarıyla ulaşmalarının sağlanamayacağı, şirket kontrolünde olmayan ilave işletme giderlerinin (ŞKOİİG) sürekli değiştirildiği, 2998 sayılı Kurul kararına aykırı olarak yapılan düzeltmelerin idarî istikrar ilkesinin de ihlâli niteliğinde olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, 2998 sayılı Kurul kararında sadece dağıtım faaliyeti için %10 ve perakende satış faaliyeti için %15 ilave edilen kısım yer alırken, 3381 sayılı Kurul kararında mezkur ilaveler ile baz işletme giderleri içerisinde yer alan ve 2998 sayılı Kurul kararı gereğince düzeltilmesi gereken ŞKOİİG'ya ilişkin giderlerin de bulunduğu, 3381 sayılı Kurul kararı ile 2998 sayılı Kurul kararının farklı tutarlar içermediği, 2998 sayılı Kurul kararında yer alan ancak ayrıntısı belirtilmeyen dağıtım sistemi ve perakende satış hizmeti gelir gereksinimlerinin içerisindeki ŞKOİİG'nin 3381 sayılı Kurul kararıyla detaylı olarak açıklandığı,

ŞKOİİG'nin baz gider içerisinde yer alan kısmı ile avans olarak ilaveten verilen kısmı toplamı üzerinden düzeltme yapılmak suretiyle tüketicilerin bu meblağları mükerrer ödemesinin önüne geçildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, Dairemizin 15/03/2016 tarih ve E:2011/4214, K:2016/701 sayılı davanın reddi yolundaki kararına karşı yapılan temyiz başvurusu sonucunda, anılan kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 02/05/2018 tarih ve E:2016/4479, K:2018/2111 sayılı kararıyla onandığı anlaşılmaktadır.