Danıştay 13. Daire E.2018/847 K.2020/3536

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "...'' logolu yayın kuruluşunda 14/10/2015 tarihinde yayınlanan "... Haber Bülteni" adlı haber programında 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan "Hukukun üstünlüğü, adalet ve tarafsızlık esasına aykırı olamaz" ilkesinin ihlâl edildiğinden bahisle anılan Kanunun 32. maddesinin 2. fıkrası uyarınca "uyarı" yaptırımı uygulanmasına ilişkin Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nun ... tarih ve ... nolu toplantısında alınan ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; uyuşmazlık konusu haber programında kullanılan ifadeler ve paylaşılan bilgilerin, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca "olaya ilişkin olarak yazılı ve görsel medya organlarında yapılan yayınlarda olaya iştirak etme şüphesi bulunan kişilerin, bulundukları şehirlerin ve kullandıkları araçların bilgilerinin yayınlanarak olayın aydınlatılmasının, şüphelilerin yakalanmasının ve irtibatlarının deşifre edilmesinin engellenmesi ve kamu düzeninin bozulma riski meydana geldiği anlaşılması" gerekçesiyle talep edilen ve ...

Sulh Ceza Hakimliği'nin ... tarih ve ... Değişik İş nolu kararı ile uygun görülen yayın yasağını açıkça ihlâl ettiği sonucuna varıldığından, 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen ''Hukukun üstünlüğü, adalet ve tarafsızlık esasına aykırı olamaz'' yayın ilkesinin ihlâl edildiğinden bahisle davacı yayın kuruluşuna uyarma cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, uyarı yaptırımına konu programda yayın yasağına aykırılık teşkil edecek şekilde, yargılama sırasında yürütülen iş ve işlemlerle ilgili yargılamanın gidişatını etkileyecek nitelikte bir yayına yer verilmediği, ilgili yayın yasağının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 10. maddesine aykırı olduğu ve devlet ve hükümet yetkilileri tarafından yapılan açıklamalar nedeni ile uygulanamaz duruma geldiği, dava konusu programda bahsi geçen gelişmelerin davacı şirket dışında diğer basın - yayın kuruluşları tarafından da hem yazılı hem de görsel basında haber yapıldığı,

basının adli vakıa hâline gelen ve üstün kamu yararını haiz her olayı ve iddiayı kişi ve kurum gözetmeden haber yapmakla gündeme getirmekle ve eleştirmekle yükümlü olduğu, haberin sadece başlığı ve alıntıları çerçevesinde değil, bir bütün içerisinde değerlendirilmesinin gerektiği, idari işlemin dayanağı olan yayının basın özgürlüğü kapsamında olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu Kurul kararının hukuka uygun olduğu, yayın yasağı bulunmasına rağmen ihlâlin gerçekleştiği, Kanunda belirtilen yayın ilkeleri dikkate alınmadan herhangi bir olayın, düşüncenin veya konunun basın özgürlüğü adı altında izleyicilere ve dinleyicilere aktarılmasının yayın kuruluşunun sorumluluğunu ortadan kaldırmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.