Danıştay 13. Daire E.2019/1803 K.2024/369

Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacı tarafından, akaryakıt istasyonunda 11/05/2016 tarihinde yapılan denetimde otomasyon sisteminin çalışmadığı ve/veya sağlıklı çalışmadığı hâlde faaliyette bulunulduğunun tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 84.575,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idare tarafından idari para cezasının hangi nedenle üst sınırdan verildiğinin somut bilgi ve belgelerle ortaya koyulmadığı, ayrıca bu konuda herhangi bir açıklama da getirilmediği göz önünde bulundurulduğunda, herhangi bir kriter gözetmeksizin salt takdir yetkisinden hareketle 5015 sayılı Kanun'da öngörülen üst sınırdan idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde, istasyon otomasyon sisteminin çalışmadığı, otomasyon firması ile yapılan görüşmede 30/04/2016 tarihinde saat 14.34'te arıza kaydı açıldığının ifade edildiği tespitinin yapıldığı, bayinin otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmadığı tespit edildiği anlaşıldığından, tesis edilen işlemin dayanağı olan fiillerin subut bulduğu,

mevzuatla yasaklanmış olan piyasa faaliyetleri kapsamında ticari faaliyet yürütülmeye çalışıldığı dosyadaki mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılmış olup, davalı idarenin 5015 sayılı Kanun’un 19/7 maddesinde belirlenen üst sınırdaki tutar üzerinden takdir yetkisini kullanmasında hukuka, ölçülülük ilkesine ve 5015 sayılı Kanun'un amaçlarına aykırılık, dava konusu Kurul kararının iptaline dair aksi yöndeki Mahkeme kararında ise hukukî isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, otomasyon sistemine zarar verilmediği, gerekli denetimlerin ve kontrollerin yapıldığı, otomasyon sistemindeki arızayla ilgili olarak dağıtım ve otomasyon firmasına arıza kaydı yapıldığı, denetim tarihinden 3 gün sonra ilgili arızanın giderildiği, sistemdeki arızanın geç giderilmesindeki sorumluluğun tamamen dağıtıcı lisans sahibi ve otomasyon firmasına ait olduğu, kendilerince arızanın bildirilerek ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği,

dağıtıcı lisans sahiplerinin otomasyon sisteminin her zaman çevrimiçi olmasını sağlamaları, gerekli tedbirleri almaları ve bayi denetim sisteminin uygun olmadığı tespit edilen bayilere akaryakıt ikmali yapmamaları gerektiği, sözlü olarak görüşülen dağıtım şirketi çalışanları tarafından arızanın ivedi bir şekilde giderileceği, kendilerinin faaliyete devam edebileceği ve tüm sorumluluğun kendilerinde olacağının bildirildiği, idari para cezasının hangi nedenle üst sınırdan verildiğinin somut bilgi ve belgelerle ortaya konulmadığı, fiil ile ceza arasında oransızlık olduğu, arızanın zamanında bildirildiği,

otomasyon sisteminin çalışmaması nedeniyle zarar oluşmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.