Danıştay 13. Daire E.2019/1844 K.2022/228

Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Petrol Gıda Tarım Hayvancılık Hizmetleri Taahhüt Turizm İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Kurumu VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 03/11/2015 tarihinde yapılan denetimde, "LPG Yetkili Personel Belgesi" bulunmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

5307 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 4. fıkrasının (ı) bendinde (dava konusu işlemin dayanağı yasa kuralı); bu Kanun'a göre faaliyette bulunanların "asli faaliyetlerinde eğitim ve sertifika almış personel çalıştırmakla yükümlü olduklarının" belirtildiği, Anayasa Mahkemesi'nin 18/01/2018 tarih ve E:2017/129, K:2018/6 sayılı kararıyla, 5307 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 4. fıkrasının (ı) bendinin iptaline karar verildiği,

her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararının Resmî Gazete'de yayımı tarihinden itibaren 9 ay sonra yürürlüğe gireceği kabul edilmiş ise de, Anayasa'ya aykırılığı anılan karar ile ortaya konulan bu hükmün dava konusu olaya uygulanmasına hukuken imkân bulunmadığı, dolayısıyla davacı şirket hakkında "LPG Yetkili Personel Belgesi'' bulunmayan LPG dolum personeli çalıştırıldığı gerekçesiyle idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ….

İdari Dava Dairesi'nce; davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 03/11/2015 tarihinde yapılan denetimde düzenlenen tutanakla; ...'nin LPG Yetkili Personel Belgesi olmaksızın dolum personeli olarak çalıştığının tespit edildiği, anılan tutanağın işletme yetkilisi tarafından itiraz edilmeksizin imza altına alındığı, davacı şirket tarafından dosyaya sunulan yetkili personel belgeleri arasında tutanakta adı geçen kişiye ait söz konusu belgenin bulunmadığı,

bu itibarla davacıya ait LPG otogaz istasyonunda denetim tarihinde ''LPG Yetkili Personel Belgesi'' bulunmayan LPG dolum personeli çalıştırıldığı sabit olduğundan, davacı şirkete idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu işlemin iptali yolundaki …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın kaldırılmasına; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca esastan incelenen davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işleme dayanak alınan 03/11/2015 tarihinde yapılan denetime ilişkin olarak düzenlenen tutanakta, bu işleme karşı hangi kanun yoluna ve mercilere başvurulacağının belirtilmediği, bu durumun Anayasanın 40. maddesine aykırı olduğu, tutanakta adı geçen kişinin LPG dolumu yaptığına dair somut bir tespit yapılmadığı, temyize konu Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.