Danıştay 13. Daire E.2019/2314 K.2022/1714

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olan “... 'a ait "... Petrol" unvanlı akaryakıt istasyonunda 15/04/2013 ve 16/04/2013 tarihlerinde yapılan denetimler sonucunda, istasyon otomasyon sistemini fiilen faaliyete geçirmediğinin, otomasyon sisteminde meydana gelen arızayı süresi içerisinde ortadan kaldırmadığının ve istasyondaki akaryakıt alış-satış ve stok hareketlerini izlemediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 850.000,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararda; davacı şirketin bayisi olarak faaliyet gösteren akaryakıt istasyonunda 15/04/2013 ve 16/04/2013 tarihlerinde yapılan denetimlerde 01/03/2013-01/05/2013 döneminde neredeyse her gün için ayrı ayrı arıza notu düşülerek otomasyon sistemini fiilen faaliyete geçirmemesi, otomasyon sisteminde meydana gelen arızayı süresi içerisinde ortadan kaldırmaması ve istasyondaki akaryakıt alış-satış ve stok hareketlerini izlememesi nedenleriyle davacı şirkete ... tarih ve ... sayılı Kurul kararıyla 850.000,00-TL idarî para cezası verildiği,

anılan kararın Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla "ön araştırma ve soruşturma yapılmamış olması" nedeniyle iptal edilmesi üzerine bu defa, karar doğrultusunda davacı hakkında soruşturma başlatıldığı ve ... tarih ve ... sayılı raporun düzenlendiği, anılan rapor uyarınca uyarınca davacı şirkete 850.000,00-TL idarî para cezası verilmesi üzerine bakılan davanın açıldığı;

Mevzuat gereği, dağıtıcı lisansı sahibi olanların Kurum tarafından belirlenen esaslara uygun olarak bayilerinde kaçak akaryakıt satışının yapılmasını önleyen teknolojik yöntemleri de içeren bir denetim sistemi kurmak ve bu denetim sisteminde meydana gelen arızaları gidermekle yükümlü olduğu, lisans sahibinin, Kurumun bu sisteme erişimini sağlayacağı, söz konusu sistemi kurmadığı ya da Kurumca belirlenen usul ve esaslara uygun denetimi sağlayamadığı tespit edilenlere 19. maddede öngörülen miktarda idarî para cezası uygulanacağının düzenleme altına alındığı;

davacı şirketin bayisine ait tesiste 15/04/2013 ve 16/04/2013 tarihlerinde yapılan denetimlerde otomasyon sisteminin 01/03/2013-01/05/2013 dönemlerinde çalışmadığının, ayrıca neredeyse her gün ayrı ayrı arıza kaydı girildiğinin ve bu dönemde istasyonda akaryakıt satış hareketinin olduğunun yetkililerce tutanak düzenlenmek suretiyle tespit edildiği dikkate alındığında, davacı şirkete idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, daha önce verilen cezanın mahkeme kararıyla iptal edildiği, aynı fiilden iki kere ceza verilemeyeceği, ortada kesin hüküm olduğu, üzerlerine düşen denetim ve özen yükümlülüğünün yerine getirildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.