Danıştay 13. Daire E.2019/2323 K.2021/2239

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olan …-… Petrol'e ait akaryakıt istasyonunda 18/03/2014 tarihinde yapılan denetimde, otomasyon sisteminin çalışmadığı ve otomasyon sistemindeki arızanın giderilmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 883.405,00-TL idari para verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olan …-.

Petrol'e ait akaryakıt istasyonunda 18/03/2014 tarihinde yapılan denetim sonucunda, 19/10/2013-17/03/2014 tarihleri arası dönemi kapsayan mali hafıza raporları ile davacı tarafından tanzim edilen faturaların incelenmesi üzerine tutulan 23/05/2014 tarihli İnceleme Tutanağı'nda, otomasyon sistemi verilerine göre yer altı tankına yapılan dolum ile pompa satışı arasında 130.265,56 litre motorin farkı olduğu, EPDK verilerine göre pompa satış miktarı 97.837,78 litre motorin olmasına rağmen, davacının verilerine göre bayinin pompa satış miktarının 204.750,14 litre motorin olduğu, 106.912,36 litre motorinin EPDK verilerinde olmadığı,

dış satış verilerinde EPDK ile davacının verileri arasında 87.458,81 litre motorin farkı olduğu, yine otomasyon verileri ile mali raporların karşılaştırılmasından pompa satış miktarları arasında 501.982,62 litre motorin farkı olduğu tespitlerine yer verildiği; bu durumda, 19/10/2013-17/03/2014 tarihleri arası dönemdeki pompa satış, tank dolum, dış satış, dağıtıcı satış ve stok verilerinin birbirini doğrular nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davacı şirkete idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Başkanlık Oluru yazısında, soruşturma raporunda ve Denetim Dairesi Başkanlığı'nın yazılı savunma istenmesine dair E.43941 sayılı yazısında hakkındaki isnadın ne olduğunun net bir şekilde ortaya konulmadığı, bu yönüyle savunma hakkının kısıtlandığı, Kurum ile aynı otomasyon sisteminden alınan verilerin inceleme elemanlarına bildirildiği, verilerin uyuşmamasının fiilen mümkün olmadığı, bayisinin otomasyon sisteminin çalışmaması, otomasyon sistemindeki arızanın giderilmemesine yönelik incelemeler devam ettiği sırada 18/06/2014 tarihinde tekrar denetim yapıldığı, aynı iddialar nedeniyle ikinci kez idari para cezası uygulandığı, bayide tespit edilen hususların ancak kamu gücüyle ortaya çıkarılabileceği, bu şekilde bir denetim yetkilerinin olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.