KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2019/2796 E., 2021/4241 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2021
- Esas No
- 2019/2796
- Karar No
- 2021/4241
- Temyiz eden (davacı)
- … Akaryakıt Dağıtım ve Gaz İşletmeleri Sanayi
Karar Metni
584 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
ve Ticaret A.Ş VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Kurumu VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU
… Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı kapsamında faaliyet gösteren davacı şirketin bayisi olan "… Petrol İnşaat Elektrik Tarım Turizm Sanayi ve Tic. Ltd. Şti."ye ait akaryakıt istasyonunda 25/12/2015 tarihinde yapılan denetimde, bayisinde kurulu otomasyon sistemi ile ilgili olarak yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 927.717,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.
İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisine ait akaryakıt istasyonunda gerçekleştirilen denetim sırasında, istasyonda otomasyon sistemine yansımayan akaryakıt alım ve satım olduğunun tespit edildiği, davacının istasyon otomasyon sistemini sürekli takip etmediği ve veri kaybı oluştuğuna dair aykırılık bildiriminde bulunmadığından bahisle soruşturma açılmasına karar verilmesi sonucunda düzenlenen soruşturma raporunda, 01/11/2015-30/01/2016 döneminin incelenmesinden tanklara doldurulan yakıttan daha fazla satış yapıldığının tespit edildiği;
bu durumda, dağıtıcı lisansı sahibi davacının bayisine ait istasyonda istasyon otomasyon sistemini sürekli takip etmediği, otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmadığı ve bayinin denetlenmediği sabit olduğundan, idarî para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, otomasyon sisteminin süresi içinde kurulduğu ve kendilerine gelen verilerin düzenli olarak davalı Kurumla paylaşıldığı, sistemin doğru çalışıp çalışmadığı bakımından rutin denetimlerin gerçekleştirildiği, 5015 sayılı Kanun'un 7. maddesinde getirilen düzenlemenin kaçak akaryakıt satışının önlenmesine yönelik olduğu, kaçak tank bulunup bulunmadığını tespit edebilmek için gerekli yetkiye sahip olmadıkları, cezaların şahsiliği ilkesi gereğince üçüncü bir kişinin eyleminden diğer bir ifade ile faili olmadıkları bir eylemden sorumlu tutulamayacakları, otomasyon sisteminin fizikî güvenliğinden bayinin sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2019/2796, K. 2021/4241, 9 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama