Danıştay 13. Daire E.2019/3182 K.2024/527

Dava konusu istem: 16/05/2015 tarih ve 29357 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan... Gaz Dağıtım A.Ş.'nin (Enerya A.Ş.) 2012-2016 yılları arası perakende satış tarifelerinin belirlenmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nun (Kurul) ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; tüketici konumunda olan davacı şirket tarafından bakılan davanın açıldığı, ... tarih ve ... sayılı Kurul kararı ile ... ilçesinin dağıtım bölgesine dahil edilmesiyle birlikte tarifenin belirlenmesine esas olan tüketim kademesinin belirlenmesinde değişiklik olup olmadığı ve bu durumun davacı şirkete uygulanacak sistem kullanım bedelini etkileyip etkilemeyeği yönünden yapılan incelemede, davacı şirketin 2014 yılı tüketimin gerçekleşmesi (711.837 sm3) dikkate alındığında 2015 yılı sistem kullanım bedeline esas tüketim kademesinin ''Kademe 1'' olduğu,

davacı şirketin 6360 sayılı Kanun kapsamında Enerya A.Ş.'nin genişleyen dağıtım bölgesinde yer almadığı, genişleme öncesi dağıtım bölgesi içerisinde yer aldığı, Döşemealtı ilçesinin dağıtım bölgesine dahil edilmesiyle söz konusu genişlemenin sadece Kademe 3'e yansıtıldığı, genişlemenin davacıya herhangi bir etkisinin olmadığının anlaşıldığı, davalı idarenin perakende satış tarifelerini onaylamak veya tarife revizyonları hakkında karar almak konusunda yetkili olduğunun izahtan vareste olduğu,

fiyatların tespitinde ise hizmet maliyeti, yatırıma imkân sağlayacak makul ölçüde kârlılık ve piyasada cari olan doğal gaz alış fiyatlarını ve benzeri durumları dikkate alarak teknik, objektif ve bilimsel esaslara dayalı olarak düzenlenen metodoloji kararı uyarınca sistem kullanım bedeli ve perakende satış tarifesinin belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda dağıtım şirketinin tarifesinin, ilgili bölgedeki bütün yatırım harcamaları ve işletme giderleri esas alınarak hesaplanan toplam gereksiniminin, yine ilgili bölgedeki tüketim tahminine kademe bazlı bölünmesi yoluyla sistem kullanım bedelinin belirlendiği,

dolayısıyla bir tüketim kademesinde yer alan tüketicinin sistem kullanım bedelinin doğrudan doğruya o tüketici için yapılan yatırım harcamaları ve işletme giderleri ile ilişkilendirilmesinin mümkün olmadığı dikkate alındığında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalı idarenin düşük maliyetli hizmet vermesinin yasal bir zorunluluk olduğu, dava edilen Kurul kararının yasal dayanaktan yoksun olduğu, Kurul kararı ile kamu yararının amaçlanmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davalı idare tarafından, sistem kullanım bedelinin hukuka ve mevzuata uygun olarak belirlendiği, 4646 sayılı Doğal Gaz Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca belirlemenin yapıldığı; davalı idare yanında müdahil tarafından ise, Mahkemelerin tüm bilgi ve belgeleri toplayarak taraf beyanlarını da dikkate alarak karar verdiği, hukuka uygun Mahkeme kararının onanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.