Danıştay 13. Daire E.2019/321 K.2023/4847

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin, bayisi ile olan bayilik sözleşmesinin feshedildiğini süresi içerisinde Kurum'a bildirmediğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 70.000,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket tarafından verilen … tarihli yazılı savunma dilekçesinde "… ile olan bayilik sözleşmesinin noter kanalıyla feshedildiği, fesih ihbarnamesinde 'bilgi için' başlığı altında Kurum'a da yer verildiği ve fesih bildiriminin aynı anda Kurum'a da bildirildiği, ...

Noterliği'ne yazı yazılarak bu durumun teyit edilebileceği" iddialarına yer verilmesine rağmen dava konusu Kurul kararında bu hususun değerlendirilmediği, dava konusu Kurul kararında "yazılı savunmasında ileri sürülen hususların tüzel kişiyi haklı çıkarabilecek gerekçeler olamayacağı" şeklinde matbu değerlendirilmeye yer verildiği, diğer taraftan davalı idare tarafından idari para cezasının hangi nedenle üst sınırdan verildiğinin de somut bilgi ve belgelerle ortaya konulmadığı,

bu konuda herhangi bir açıklama da getirilmediği anlaşılmış olup, davacının yazılı savunmasındaki ciddi iddialar araştırılıp değerlendirilmeksizin, ayrıca herhangi bir kriter gözetmeksizin salt takdir yetkisinden hareketle üst sınırdan idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, harçtan muaf olmalarına rağmen yargılama gideri içerisinde harca hükmedilmiş olmasının hukuka aykırı olduğu, 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinde verilecek idari para cezalarının alt ve üst sınırlarının açıkça gösterildiği, verilecek idari para cezalarının öngörülebilir olduğu, takdir yetkisi ile verilen dava konusu idari para cezasının rakip teşebbüsler, tüketiciler ve diğer piyasa katılımcılarının menfaatlerinin korunması noktasında yaşanabilecek haksız rekabet durumunun ortadan kaldırılmasına yönelik olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMAS

Davacı tarafından, davalı idarenin yargı harçlarından muaf olmadığı, uygulanan idari para cezasının herhangi bir açıklama yapılmadan üst sınırdan verildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.