Danıştay 13. Daire E.2019/341 K.2023/1465

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "..." logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 07/01/2016 ve 14/01/2016 tarihlerinde yayınlanan ''...'' adlı programda 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde yer alan "Çocuklara karşı istismar içeremez ..." şeklindeki yayın ilkesinin ihlal edildiğinden bahisle 373.183,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Radyo Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlık konusu programın çocuklara karşı istismar içerip içermediğinin belirlenebilmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, söz konusu karar üzerine düzenlenen 16/01/2018 tarihli bilirkişi raporunda özetle; programda çocukların, temelde ailelerini ilgilendiren para ödülü için yarıştığı, çocukların ödülü kazanmalarının ailelerine, izlenmelerinin ise TV kanalına fayda sağladığı,

para motivasyonuyla çocuğunu zorlayarak yarışmaya katan aileler olabileceği gibi yarışmada iyi performans sergilemeleri ve devam etmeleri konusunda da çocuğuna baskı yapan aileler olabileceği, çocuk istismarı kapsamına giren bu durumların asla yaşanmayacağının programcı tarafından garanti edilemeyeceği (...) sonuç olarak çocukların duygusal ve psikolojik istismarına sebebiyet verebileceği ve çocukların ve gençlerin gelişimlerini olumsuz yönde etkileyebileceği sonuç ve kanaatine varıldığının belirtildiği, raporun karara esas alınabilecek yeterlilikte bulunduğu,

dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerle bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sözü edilen programda 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendinde düzenlenen ilkenin tekraren ihlal edildiğinden bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, uyuşmazlığın çözümü için dosyada iki kez bilirkişi incelemesi yapıldığı, ancak mahkeme kararında ilk bilirkişi raporundan bahsedilmediği, söz konusu raporun bilimsel tespitlere dayandığı ve alışılmış uygulamaların aksine konunun farklı boyutlarıyla birlikte sebep-sonuç ilişkisi kapsamında ele alındığı, ikinci raporda yapılan değerlendirmelerin dava konusu işlemdeki iddiaları aştığı, üçüncü bir bilirkişi raporu marifetiyle çelişkilerin giderilmesi gerektiği, söz konusu yarışmada çocukların sergilediği yeteneklerin yetişkinlere nazaran daha amatör ve basit kaldığı,

dolayısıyla çocuklar tarafından sergilenen gösterilerin izleyici ilgisini artırmak yerine azalttığı, ebeveyn istismarının ise kesin olmadığı sadece bir ihtimalden ibaret olduğu, bu ihtimalin gerçekleşip gerçekleşmemesinin ebeveynin zihninde başlayıp biten bir olgu olduğu, çocukların istismar edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.