Danıştay 13. Daire E.2019/3522 K.2022/144

Dava konusu istem: Dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisi olan … Ürünleri Taşımacılık İnşaat Tarım Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye ait akaryakıt istasyonunda 28/10/2015 tarihinde yapılan denetim sonucunda, bayisinde kurulu istasyon otomasyon sistemi ile ilgili yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 972.717,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu’nun (Kurul) … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin dağıtıcısı olduğu …'e ait akaryakıt istasyonunda 28/10/2115 tarihinde yapılan denetimde, istasyondaki ödeme kaydedici cihazlardan alınan mali hafıza raporlarına göre 01/09/2015-30/09/2015 döneminde 139.785,04-TL (40.597,16 litre) tutarında motorin satışı yapıldığı, istasyonda bulunan otomasyon sistemi verilerine göre aynı dönemde 112.833,60-TL (32.788,515 litre) tutarında motorin satışı yapıldığı.

01/08/2015-28/10/2015 tarihleri arasında dağıtıcı firmadan 7 kez akaryakıt ikmali yapıldığı, ancak istasyonda bulunan otomasyon sisteminde aynı dönemde iki kez 29.759,89 litre dolum yapıldığının gözüktüğünün tespit edildiği, Kurum kayıtlarında 01/09/2015-30/09/2015 dönemine ilişkin yapılan incelemede söz konusu dönemde 30.091,61 litre motorin satışı yapıldığının, 01/08/2015-28/10/2015 döneminde ise her iki yakıt türünden toplam 4 kez dolum yapıldığının ve miktarının 20.491,49 litre olduğunun tespit edildiği;

bu durumda bayisinde kurulu istasyon otomasyon sistemi ile ilgili yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediği anlaşıldığından dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirket hakkında idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, işleme dayanak olarak alınan 5015 sayılı Kanun'un 7. maddesinin altıncı fıkrasının Anayasa'ya aykırı olduğu, bayinin fiilinden dolayı dağıtıcının cezalandırılmasının suç ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı bulunduğu, otomasyon sisteminin fiziki güvenliğinden ve müdahalelerin engellenmesinden bayinin sorumlu olduğu, dağıtım şirketi olarak kendilerine düşen her türlü yükümlülüğü yerine getirdikleri ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi görülmemiştir. Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.