Danıştay 13. Daire E.2019/3912 K.2023/4076

1- …İnşaat A.Ş. VEKİLİ : Av. … 2- … Elektrik İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret A.Ş.

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Enerji Üretimi Sanayi ve Ticaret A.Ş. VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Karaman ili, Merkez ilçesinde davacı şirketçe kurulması planlanan Teksin GES projesi için 14/06/2013 tarihinde yapılan lisans başvurusunun Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 12. maddesinde belirlenen yükümlülüklerin süresi içerisinde yerine getirilmediğinden bahisle reddine ve sunulan teminat mektubunun iadesine dair … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

Elektrik Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 17. maddesi uyarınca ÇED kararının önlisans süresi içerisinde tamamlanması gereken bir yükümlülük olduğu hüküm altına alınmış ise de proje sahasına ilişkin lisanssız üretim talebinde bulunan müdahillerin de içinde bulunduğu bazı şirketlerin başvurusu üzerine ÇED gerekli değildir ve ÇED muafiyet kararı verildiği, Karaman Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 25/01/2017 tarihli yazısı ile aynı saha için daha önce verilmiş ÇED kararları bulunması nedeniyle davacı şirketin talep ettiği ÇED kararının verilmesinin mümkün olmadığının belirtildiği,

söz konusu belirsizliğin davacıdan kaynaklanmayan hukuki bir belirsizlik olduğu ve projeyi etkilediği, bu belirsizliğin giderilmemesi hâlinde projenin devam etmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki sırf bu gerekçe ile daha önce yapılan ek süre talebinin 16/11/2016 tarihli Kurul kararı ile kabul edildiği görülmekle, davacı şirketin ek süre talebi yerinde görülmeyerek 14/06/2013 tarihinde yapılan lisans başvurusunun reddine ve sunulan teminat mektubunun iadesine dair Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, önlisans başvurusu kapsamında istenilen belgeler arasında ÇED kararının bulunmadığı, davacının ileride ortaya çıkabilecek sorunları önceden sonuçlandırmak için ÇED sürecini gerekçe göstererek süre uzatımı istediği, başvuru kapsamında yapılması gereken diğer işlemler için bir engel bulunmazken bunların yerine getirilmediği, sermaye artırımı, ana sözleşme değişikliği gibi diğer işlemleri yapmak istemediğini 13/06/2016 tarihli dilekçe ile beyan ettiği, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, idare harçtan muaf olduğundan aleyhlerine harca hükmedilemeyeceği;

davalı yanında müdahiller tarafından, Mahkemece yerindelik denetimi yapıldığı, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesinin hatalı yapıldığı, davacının yükümlülüklerini süresinde yerine getirmediği, eksik inceleme ile karar verildiği, somut olayda mücbir sebep hâlleri bulunmadığından süre uzatımı yapılmamasının hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.