Danıştay 13. Daire E.2019/4343 K.2023/293

Dava konusu istem: … Belediye Başkanlığı'nca 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca, 24/09/2019 tarihinde gerçekleştirilen "… ili, … ilçesi, … Mahallesi, …. Sokak, No:…" adresinde bulanan halı sahanın işletmesi hakkının kiraya verilmesine ilişkin ihalenin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; davanın konusu olan halı sahanın işletme hakkının kiraya verilmesine ilişkin ihale, Akhisar Belediye Başkanlığı'nın … tarih ve E…. sayılı işlemiyle Belediye Başkanı tarafından feshedildiğinden, davanın esası hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 140,40- TL yargılama gideri ile ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 681,00-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ita amirinin ihaleyi onaylayıp onaylamama hususunda 15 gün içinde karar verebileceği, davacı tarafından bu onay beklenilmeksizin dava açıldığı, kusurlarının bulunmadığı, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davacıya ödenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, ihalenin yapıldığı ve sözleşme yapmak üzere ihale üzerinde kalan dava dışı üçüncü kişinin sözleşme imzalamaya çağrıldığı, ihalenin ita amirinin fesih onayı ile geçersiz kaldığı, İdare Mahkemesi’nin temyize konu kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.