Danıştay 13. Daire E.2019/747 K.2021/4023

Dava konusu istem: Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda zorunlu sigorta yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahisle 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin 4 numaralı alt bendi uyarınca 838.412,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 22/04/2015 tarihinde yapılan denetimde zorunlu mali sorumluluk sigortasının bulunduğu ve en kısa sürede Kurum'a ibraz edileceği bildirilmiş ise de, dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden dava konusu otogaz istasyonuna ilişkin olarak düzenlenen ve poliçe numarası … olan Tehlikeli Maddeler ve Tehlikeli Atık Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası'nın başlangıç ve bitiş tarihleri 30/09/2013-30/09/2014 olmak üzere bir yıllık düzenlendiği,

sonradan ibraz edilen … poliçe numaralı Tehlikeli Maddeler ve Tehlikeli Atık Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının tanzim tarihinin ise 22/04/2015 olduğu, davacı tarafından ibraz edilen başkaca bir poliçenin de bulunmadığı, bu durumda, bayi olarak faaliyet gösteren otogaz istasyonunda var olan zorunlu mali sorumluluk sigortasının geçerlilik süresinin 30/09/2014 tarihinde sona erdiği, söz konusu sigortanın denetim tarihi olan 22/04/2015 tarihine kadar yenilenmediği,

dolayısıyla anılan tarihler arasında 5307 sayılı Kanun ve bu Kanun uyarınca düzenlenen Sıvılaştırılmış Petrol Gazları Piyasası Lisans Yönetmeliği hükümlerine aykırı olarak tehlikeli maddeler ve tehlikeli atık mali sorumluluk sigortası olmadan faaliyet gösterildiği anlaşıldığından, davacı hakkında 838.412,00 TL idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesi'nce. 13/02/2018 tarih ve 30331 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 18/01/2018 tarih ve E:2017/129, K:2018/6 sayılı kararı ile 5307 sayılı Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin 4 numaralı alt bendinde yer alan “…ve 13'üncü…” ibaresinin iptal edildiği,

ancak söz konusu kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe gireceği hüküm altına alınmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin anılan kararı ile "Kanun’da, lisans sahipleri için öngörülen yükümlülükler ile bu yükümlülüklerin yerine getirilmemesi durumunda uygulanacak yaptırımların hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde açık ve anlaşılır şekilde düzenlenmesi suçta ve cezada kanunilik ilkesinin bir gereği olduğu,

lisans sahiplerinin Kanun’da öngörülen yükümlülükleri ihlâl ettikleri zaman hangi yaptırımla karşılaşacağını önceden öngörebilmelerini dolayısıyla kişilerin hukuk güvenliğini de güvence altına almakta olduğu, nitekim hukuk güvenliği normların öngörülebilir olmasını gerekli kıldığı, lisans sahipleri için getirilen zorunlu sigorta yükümlülüğünün Kanun’da iki ayrı maddede düzenlenmesi ve bu maddelere aykırılığın farklı miktarlarda idari para cezası ile cezalandırılması lisans sahiplerinin hangi somut eylem ve olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde öngörmesine engel oluşturduğu,

bu itibarla lisans sahipleri için Kanun’da öngörülen sigorta yükümlülüğünü yerine getirmeyenler bakımından Kanun’un farklı maddelerinde farklı miktarlarda para cezası öngörülmesi hukuki güvenlik ve belirlilik ilkeleri ile suçta ve cezada kanunilik ilkelerine aykırılık oluşturduğu" gerekçeleriyle dava konusu işlemin dayanağı Kanun hükmü iptal edildiğinden, hukuka aykırılığı sabit olan hükme dayanılarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi yolundaki … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının kaldırılmasına; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, harçtan muaf oldukları, aleyhe harca hükmedilemeyeceği; dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, dava konusu idari para cezasının dayanağını oluşturan Kanun hükmünün Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği, böylelikle dava konusu Kurul kararının yasal dayanağının ortadan kalktığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.