Danıştay 13. Daire E.2020/1014 K.2021/2939

Dava konusu istem: Akaryakıt dağıtıcı lisansı sahibi şirketin kendi tescilli markası altında faaliyet gösteren bayisine ait akaryakıt istasyonunda 10-12/09/2012 tarihleri arasında yapılan denetimde, yer altı tanklarından birinin otomasyon sistemine bağlanmadığının ve fiilen otomasyon sistemini faaliyete geçirmediğinin tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu uyarınca, 815.555,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; savunma istenilmesine ilişkin yazının tebliğine dair 28/03/2013 tarihli tebliğ mazbatasında şirketin taşındığının anlaşıldığı, 18/01/2013 tarih ve 8239 sayılı Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanmış olduğu üzere, şirketin adres değişikliği yapmış olması karşısında, dava konusu Kurul kararı alınmadan önce usulüne uygun şekilde savunma isteme yazısının tebliğ edilmesi gerektiği,

tebliğ mazbatasında (özellikle 20/06/2013 tarihli 3. tebliğ mazbatasında) yer alan ifadelere ve davacı şirketin 18/01/2013 tarih ve 8239 sayılı Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımladığı adresinin bilinmesine karşın, adres araştırması yapılmaksızın, tebligatın usulüne uygun yapıldığının kabul edilmesi, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğundan, usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyen savunma istem yazısı üzerine tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesi'nce; uyuşmazlıkta, akaryakıt dağıtıcı lisansı sahibi şirketin kendi tescilli markası altında faaliyet gösteren "Polatlı Ankara Karayolu 11. km" adresinde bulunan bayisine ait akaryakıt istasyonunda, bir yer altı tankının otomasyon sistemine bağlanmadığı ve fiilen otomasyon sistemini faaliyete geçirmediği tespit edildiğinden bahisle, Petrol Piyasasında Yapılacak Denetimler ile Ön Araştırma ve Soruşturmalarda Takip Edilecek Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 25. maddesi uyarınca, ön araştırma ve soruşturma yapılmasına gerek görülmeyerek,

davacı şirketten yazılı savunma alınmasına karar verildiği ve savunma isteme yazısının tebliğ edilememesi üzerine, 07/05/2013 tarih ve 28640 sayılı Resmî Gazete'de ilanen tebliğ edildiği, mevzuatta belirtilen süre içerisinde savunma verilmediği belirtilerek, dava konusu Kurul kararıyla idarî para cezasının uygulandığı,

bu durumda, 5015 sayılı Kanun'un (11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle değişik) 19. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan idarî para cezalarının, ancak ön araştırma ve soruşturma aşamasının tamamlanmasından sonra karara bağlanacağı yolundaki emredici kurala aykırı şekilde, ön araştırma ve soruşturma prosedürü uygulanmadan, idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığından, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenle, davalı idarenin istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, savunma istemine ilişkin yazılarının davacının hem idarelerinde kayıtlı adresine hem de Ticaret Sicili Gazetesi’ndeki adresine tebliğ edilemediğinden ilanen tebliğ edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.