KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2020/1018 E., 2021/1508 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2021
- Esas No
- 2020/1018
- Karar No
- 2021/1508
- Temyiz eden (davalı)
- … Kurumu
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
627 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: LPG otogaz bayilik lisansı sahibi davacıya ait istasyonda, 10/02/2015 tarihinde yapılan denetimde sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığının tespit edildiğinden bahisle 83.839,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait LPG istasyonunda 10/02/2015 tarihinde yapılan denetimde tutulan tutanakta.
"LPG sorumlu müdür sözleşmesinin ve sorumlu müdür belgesi iş yerinde olmadığı beyan edildi." şekilinde belirtildiği, dava konusu işlemde LPG otogaz istasyonunda sorumlu müdür çalıştırılmamasının ilgili mevzuatına aykırı olduğundan bahsedilse de, denetim tarihi itibarıyla sorumlu müdür sözleşmesinin bulunduğu, bu hususun denetim tutanağında da yer aldığı ancak belge ibraz edilemediğinin görüldüğü, idare tarafından, sorumlu müdür çalıştırılmadığını somut olarak ortaya koyacak herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı dikkate alındığında, anılan tarihte istasyonda sorumlu müdür çalıştırılmadığından bahsedilemeyeceğinin anlaşıldığı,
öte yandan olayda, işleme esas teşkil eden 10/02/2015 tarihli tutanak ile her ne kadar geçerliliği (vizesi) olan LPG sorumlu müdür belgesine sahip sorumlu müdür çalıştırılmadığı tespit edilmiş olsa da, sorumlu müdür belgesi zorunluluğu getiren düzenlemenin, 15/12/2016 tarih ve 29919 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Eğitim ve Sorumlu Müdür Yönetmeliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile getirildiği, denetim tarihi itibarıyla
5307 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmeliklerde sorumlu müdür belgesinin bulunmasını zorunlu kılan düzenleme yer almadığından, idari para cezası uygulanmasına ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, harçtan muaf olduğu, aleyhe harca hükmedilemeyeceği, söz konusu Yönetmelik düzenlemesinden önce de istasyonlarda sorumlu müdür çalıştırma yükümlülüğü bulunduğu, düzenleme ile var olan uygulamaya açıklık getirildiği, sorumlu müdür çalıştırma yükümlülüğünün yerine getirildiğinin tespiti için sorumlu müdürün sorumlu müdür belgesi sahibi olması gerektiği, denetim sırasında geçerli bir sorumlu müdür belgesinin ibraz edilemediği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2020/1018, K. 2021/1508, 21 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama