Danıştay 13. Daire E.2020/1034 K.2020/3887

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "... " logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 25/01/2011 tarihinde yayınlanan "..." adlı sinema filminin müstehcen bir içeriğe sahip olduğu ve genel ahlaka aykırı bir nitelik taşıdığından bahisle 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde yer alan yayın ilkesinin tekraren ihlâl edildiği gerekçesiyle anılan Kanun'un 32. maddesi uyarınca ihlâle konu program yayınının 31/05/2011 tarihinde saat 23:32 de bir kez durdurulmasına ilişkin ... tarih ve ... sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda.

Dairemizin 09/07/2019 tarih ve E:2013/1638, K:2019/2457 sayılı bozma kararına uyularak, davacı şirkete ait olan ve "..." logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 26/10/2019 tarihinde saat 23:35'te "..." adlı televizyon filminin yayınlandığı, söz konusu yayının mülgâ 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (t) bendinde yer alan "yayınların müstehcen olması" ilkesini ihlâl ettiğinden bahisle ... tarih ve ... sayılı Üst Kurul kararıyla davacı şirkete "uyarı" yaptırımı uygulandığı, anılan işlemin iptali istemiyle açılan davada, ...

İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiği, bu karara yönelik temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 20/11/2012 tarih ve E:2011/1157, K:2012/3170 sayılı kararıyla temyiz isteminin reddine ve Mahkeme kararının onanmasına karar verildiği, dava konusu yayın durdurma yaptırımına konu "..." adlı filmin ise 3984 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu 25/01/2011 tarihinde yayınlandığı,

anılan yayının müstehcen olduğu ve 3984 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (t) bendini tekraren ihlâl ettiğinden bahisle ... tarih ve ... sayılı Üst Kurul kararıyla davacı şirketin uyarılmasına ve savunmasını yapmak üzere şirkete on beş gün süre verilmesine karar verildiği, bu arada 6112 sayılı Kanun'un 03/03/2011 tarih ve 27863 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, Üst Kurul tarafından dava konusu işlemin tesis edildiği 03/05/2011 tarihinde yürürlükte bulunan 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca, 25/01/2011 tarihli yayının müstehcen olduğundan bahisle yayın durdurma yaptırımının uygulanmasına karar verildiğinin anlaşıldığı,

Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 08/04/2019 günlü ara kararı ile davalı idareden davaya konu yayın durdurma müeyyidesinin davacı şirkete uygulanıp uygulanmadığının sorulduğu, davalı idarece verilen cevaptan yayın durdurma müeyyidesinin uygulandığı,

bu durumda, her ne kadar dava konusu işleme ilişkin olarak mülga 3984 sayılı Kanun zamanında söz konusu fiile ilişkin olarak tekerrür şartlarının oluştuğu, davalı idare tarafından bu fiil için en alt sınırdan bir kez yayın durdurma cezası verildiği ve yayın durdurma müeyyidesinin uygulanmış olduğu anlaşılmakta ise de 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası uyarınca müstehcenlik fiilinin işlenmesi hâlinde tekerrür şartı aranmaksızın yayın durdurma cezasının verilebileceği, yayın durdurmaya konu filmin müstehcen olduğu hususları göz önüne alındığında,

davalı idare tarafından 6112 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca en alt sınırı uygulamak suretiyle bir kez yayın durdurma cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu yayının 3984 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu bir tarihte geçekleştiği ancak davalı idare tarafından hukuka aykırı olarak 6112 sayılı Kanun uyarınca söz konusu yayın durdurma yaptırımın tesis edildiği, dava konusu filmin çocuk ve gençlerin izleyemeyeceği bir saatte ve koruyucu semboller kullanılarak yayınlandığı, ayrıca söz konusu filmin bir kurgudan ibaret olduğu ve müstehcen olarak değerlendirilemeyeceği belirtilerek Mahkemenin davanın reddi yönünde verdiği kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davanın reddi yönündeki Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.