Danıştay 13. Daire E.2020/1474 K.2022/1374

Dava konusu istem: Davacı yayın kuruluşu tarafından Kastamonu il merkezine yönelik 90.70 MHz frekansından "…" çağrı işareti ile izinsiz radyo yayını yapıldığından bahisle 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 33. maddesi uyarınca izinsiz yayının durdurulması yönünde uyarılmasına ilişkin … tarih ve E…. sayılı işlemle bildirilen … tarih ve … sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının kendisine yönelik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı kuruluşun 2005 yılında Üst Kurul'a bildirdiği "ulusal radyo vericileri"ne ilişkin listede Kastamonu il merkezinin yer almadığı, medya hizmet sağlayıcı kuruluşlara 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 03/03/2011 tarihinde, Üst Kurulca yayın yapmasına müsaade edilen yerleşim yerlerine ait emisyon noktaları esas alınarak 2011 yılı kanal/frekans yıllık kullanım bedeli tahakkuk ettirildiği,

ancak anılan yere yönelik yayını için davacı şirkete frekans kullanım bedeli tahakkuk ettirilmediği dikkate alındığında, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesi kapsamında Kastamonu il merkezinde herhangi bir yayın izni bulunmadığı anlaşılan davacı hakkında, izinsiz yayın yapılan yerdeki yayının durdurulmasına dair tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Üst Kurul'a 1995 yılında yapmış olduğu başvurusunda belirttiği yerleşim yerlerinde yayın yaptığı, Kastamonu il merkezinin de söz konusu başvuruda yer aldığı, bu sebeple anılan yerde yayın iznine sahip olduğunun kabulü gerektiği, kanal/frekans yıllık kullanım bedeline ilişkin verici bildirim listesi kayıtlarının Üst Kurul tarafından hazırlanarak internet ortamından gönderildiği ve buna müdahale etme şansının olmadığı, Anayasa'nın 133. maddesi gereğince, gerekli şartları taşıyan her kuruluşun radyo ve televizyon yayın faaliyeti yapma hakkı bulunduğu,

davalı idarenin kurulduğu tarihten itibaren uzunca bir süre geçmesine rağmen, frekans tahsisine ilişkin ihaleler ve gerekli sair düzenlemelerin hâlen yapılmadığı, ne zaman yapılacağı belli olmayan bir ihale nedeniyle yayın yapmak için başvuruda bulunan kuruluşların başvurularının reddedilmesinin Anayasa ile güvence altına alınan "basın hürriyeti" ve "haberleşme hürriyeti" başta olmak üzere temel hak ve hürriyetlerin ihlâl edilmesine yol açtığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacı yayın kuruluşunun ulusal yayın hakkının bulunmadığı, sadece buna ilişkin başvurusunun bulunduğu, hâlihazırda karasal ortamdan yayın yapan kuruluşların, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinin birinci fıkrası kapsamında, sıralama ihalesi yapılıp ihale sonucuna göre kuruluşlara lisans verilinceye kadar, 6112 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihte (03/03/2011) Üst Kurul kayıtlarına göre yayında oldukları yerleşim yerlerinden yayınlarına devam ettikleri, bu kapsamda davacı kuruluşun 03/03/2011 tarihinde Kastamonu il merkezinde radyo yayını yapma hakkının bulunmadığı,

davacı kuruluşa anılan yerleşim yerine yönelik frekans kullanım bedeli tahakkuk ettirilmemiş olmasının da söz konusu yerde yayın hakkına sahip olmadığını gösterdiği, temyize konu Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.