KÜNYE
Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2020/1668 E., 2021/550 K.·T.C. Danıştay Onüçüncü Daire
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2021
- Esas No
- 2020/1668
- Karar No
- 2021/550
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı / …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Kuyumculuk İnşaat Ticaret Turizm Ltd. Şti.
- Vekilleri
- Av. …, Av. …
- İstemin_konusu
- ... İdare Mahkemesi’nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
601 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu'nca (Kurul) verilen toplam 57.156,00.-TL idari para cezasının ödenmediğinden bahisle davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin, 5728 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrasında 7.156,00.-TL'sinin iptal edilerek 50.000,00.-TL olarak yeniden düzenlenmesi gerektiği ileri sürülerek iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.
İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 02/05/2019 tarih ve E:2013/828, K:2019/1477 sayılı bozma kararına uyularak verilen kararda; davacı şirket tarafından yürütülen bayilik faaliyetinin, bayilik lisansı alma yükümlülüğü yerine getirilmeden gerçekleştirildiği, böylece 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendinde belirtilen "Lisans almaksızın hak konusu yapılan tesislerin yapımına ve/veya işletimine başlanması ile bunlar üzerinde tasarruf hakkı doğuracak işlemlerin yapılması" fiilini işlediğinden bahisle Kurul'un … tarih ve … sayılı kararı ile 57.156-TL idari para cezası verildiği,
anılan kararın tebliğine rağmen para cezasının süresi içerisinde ödenmemesi nedeniyle tahsili için ...Vergi Dairesi Başkanlığı'nca ödeme emri düzenlendiği, 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinde, davacının ihlâlinin tespit edildiği tarihteki ceza miktarı 285.784-TL olmasına karşın, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yeniden yapılan düzenleme sonucu 250.000-TL olarak belirlendiği,
idari para cezasının hukuki anlamda kesinleşmesinden veya tahsil edilmesinden önce ceza miktarına yönelik mevzuatta bir değişiklik olması durumunda, idari para cezasının iptali gerekmemekle birlikte tahsil aşamasının lehe düzenlemeye uygun olarak yapılmasının gerektiği, bu durumda, ihlâlin tespit edildiği tarih itibarıyla davacıya 285.784-TL'nin 1/5'i oranında 57.156-TL tutarında idari para cezası verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, idari para cezasının tahsili aşamasında ceza miktarının 250.000-TL olarak belirlendiği ve bu miktarın 1/5'i oranındaki 50.000-TL'nin tahsili için ödeme emri düzenlenebileceği anlaşıldığından,
bu husus göz önünde bulundurulmaksızın 57.156-TL tutarındaki idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, davacı şirketin dava konusu ödeme emrinde belirtilen 57.156-TL idari para cezasını ödediği, dolayısıyla dava konusu ödeme emrinin takipten kaldırıldığı, ödeme emrine karşı dava açma gerekçelerinin sınırlı olduğu, kesinleşmiş ve vadesinde ödenmemiş bir kamu alacağının sürüncemede kalmaması ve bir an önce tahsili açısından düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, Mahkemece bozma kararına uyularak verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir hususun bulunmadığı, artık usuli kazanılmış hak oluştuğu, dava konusu idari para cezasının tahsili aşamasında lehe kanun düzenlemesinin davalı idarece dikkate alınmasının yasal zorunluluk olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 13. Daire, E. 2020/1668, K. 2021/550, 18 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama