Danıştay 13. Daire E.2020/2019 K.2022/1852

Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda 28-29/03/2016 tarihlerinde yapılan denetimlerde, dağıtıcısı dışında akaryakıt ikmal ettiğinin tespit edildiği ve bu fiilinin 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 8. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ile Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği'nin 38. maddesinin (d) bendine aykırılık teşkil ettiğinden bahisle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinin (2) numaralı alt bendi ile aynı fıkranın (f) bendi uyarınca davacı şirkete 84.575,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ...tarih ve ...sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dava konusu olayda, davacının yapılan denetim sonucunda 01/02/2016-29/03/2016 tarihleri arasında (A-1a) tablosuna göre 34.514 litre, (A-1b) tablosuna göre ise 22.544 litre motorin dolumunun dağıtıcısı tarafından yapıldığının ispatına yönelik belgeleri soruşturma dosyasına sunarak dağıtıcısı dışında akaryakıt ikmali yapmadığını ispatlaması gerektiği hâlde, 17/02/2015 tarihli 15.019 litre motorin alımına ilişkin fatura haricinde bu döneme ilişkin herhangi bir belge sunamadığı,

bu faturanın bahse konu dönemde gerçekleştirilen dolumu karşılamadığı açık olduğundan, davacının lisansının tanıdığı haklar dışına çıkarak dağıtıcısı dışında akaryakıt ikmali yaptığının sabit olduğu anlaşıldığından, davacı şirkete 84.575,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesi'nce; dava konusu Kurul kararında davacı şirkete isnat edilen fiilin dağıtıcısı haricinde akaryakıt ikmal edilmesi olarak tanımlandığının görüldüğü, söz konusu bu fiilin ise eylem ve işlem tarihinde, 5015 sayılı Kanun'un 8/2(a) maddesi kapsamında düzenlenmesine ve varlığını korumasına karşın davalı idarece,

davacının anılan fiilinin lisansla ilgili genel bir madde niteliğinde olan 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında değerlendirilerek belirtilen yükümlülüğün ihlâl edildiğinden bahisle Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi yönünden yaptırım uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı, davalı idare tarafından dava konusu işlemde davacının fiili, 5015 sayılı Kanun'un 8. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen dağıtıcısı dışında akaryakıt ikmali eylemi olarak nitelendirildiğinden anılan fiilin karşılığı olarak,

aynı Kanun'un 19/2(c)-3 maddesi uygulanmak suretiyle hakkında ceza yaptırımı tayini gerekmekte ise de, maddenin Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olması nedeniyle, davacı hakkında bu madde yönünden yaptırım uygulanmasına da hukuken imkân bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesi'nce verilen kararın kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu idari para cezasının usul ve yasaya uygun olduğu, bayilik lisansı sahibi davacının yükümlülüklerine uygun hareket etmesi gerektiği, Kanunla getirilen yükümlülüklere riayet edilmediği için dava konusu Kurul kararını tesis edildiği, söz konusu aykırılığın belgeler ile sabit olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.