Danıştay 13. Daire E.2020/2705 K.2022/1182

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait akaryakıt istasyonunda ... ve ... tarihlerinde yapılan denetimde akaryakıt istasyonunda vaziyet planında yer almayan tank bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 11.200,00-TL, tağşiş ve/veya hile amacıyla akaryakıta katılabilecek ürünleri akaryakıt istasyonunda bulundurulduğunun tespit edildiğinden bahisle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (4) numaralı alt bendi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 134.400,00-TL olmak üzere toplam 145.600,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin ... tarihli .... sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce Dairemizin ... tarih ve E:..., K:... sayılı tağsiş ve/veya hile amacıyla akaryakıta katılabilecek ürünleri akaryakıt istasyonunda bulundurulduğundan bahisle idarî para cezası verilmesine ilişkin kısmının onanması, akaryakıt istasyonunda vaziyet planında yer almayan tank bulundurulduğundan bahisle idarî para cezası verilmesine ilişkin kısmının bozulması yönündeki kararın bozmaya ilişkin kısma uyularak, "istasyon vaziyet planında yer almayan tank ve düzenek kullandığı gerekçesiyle 11.200,00.TL idarî para cezası uygulanmasına" ilişkin kısmı yönünden yapılan incelemede,

Dava konusu idarî para cezasının verilmesine dayanak olan fiilin 25/12/2009 tarihinde gerçekleştirildiği, davalı idare savunması ekinde yer alan belgelerden anlaşılmakta olup, 5326 Sayılı Kanunun 20. maddesinde soruşturma zamanaşımının, fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı kuralı gereğince 25/12/2009 tarihinden itibaren 3 yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağı, bu anlamda davacıya idarî para cezası verilebilecek son tarihin 25/12/2012 tarihi olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı süresinin dolmasından sonra davacının 11.200,00.TL idarî para cezası ile cezalandırılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, dava konusu 30/01/2013 tarihli 4265/73 sayılı Kurul kararının "istasyon vaziyet planında yer almayan tank ve düzenek kullandığı gerekçesiyle 11.200,00.TL idarî para cezası uygulanmasına ilişkin kısmının" iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinin son fıkrası uyarınca, işlenen fiilin aynı zamanda suç teşkil etmesi halinde suça ilişkin zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.