Danıştay 13. Daire E.2020/301 K.2023/4544

Dava konusu istem: Davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 11/09/2015 tarihinde yapılan denetimde LPG Yetkili Personel Belgesi olmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle 5307 sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait LPG otogaz istasyonunda 11/09/2015 tarihinde yapılan denetimde, istasyon çalışanı … isimli personelin LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olmadan otogaz satışı yaptığı, bu konuda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, dolayısıyla tespit tarihinde, davacının, LPG Yetkili İşletme Personeli Sertifikası olmayan personeli çalıştırmak suretiyle, 5307 sayılı Kanun'un 15. maddesine aykırı hareket ettiği anlaşıldığından, idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı tarafından, istasyonun … isimli şahsa kiralandığı, bu sebeple işletmenin ruhsatları, lisansları ve personelin belgelerini tanzim etme görevinin işletmeciye ait olduğu, idari para cezasından kendisinin sorumlu tutulamayacağı ileri sürülmekte ise de, denetim tarihinde lisans sahibinin.

İsimli şahıs olduğunu gösteren bilgi ve belge bulunmadığı gibi imzalanan kira sözleşmesinin mevzuatta "lisans sahibine" yüklenen görevlerin kiracıya geçmesi sonucunu doğurmayacağından dava konusu işlemin lisans sahibi davacıya yöneltilmesinde mevzuata aykırılık görülmediği; bununla birlikte davacı tarafından işletmeye yapılan tebligatlardan haberdar olmadığı iddia edilmekte ise de söz konusu tebligatlar usulüne uygun olarak istasyonun lisansa kayıtlı adresine yapıldığından bu iddiaya da itibar edilmediği belirtilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kendisine ait olduğu öne sürülen petrol istasyonunda petrol mevzuatına göre idari para cezası uygulandığı, halbuki işletmeyi 2012 yılında …'a devrettiği, o tarihten bu yana işletmeci ve mevzuatın yetkili kıldığı ve sorumlu tuttuğu kişinin … olduğu, idari para cezası uygulanan işletmenin kendisine ait olmadığı, lisans sahibi olmadığı, taşınmazın mülkiyetinin tarafına ait olmasının kendisini idari para cezaları konusunda muhatap hâline getirmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler ile Dairemizin 01/06/2023 tarihli ara kararına verilen cevaplar incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dairemizin 01/06/2023 tarihli ara kararına verilen cevaplardan, denetimin yapıldığı 11/09/2015 tarihi itibarıyla davacıya ait LPG otogaz istasyonunda çalışan ve ilgili SGK hizmet doküm listesinde yer alan kişilerden hiçbirinin "LPG Yetkili Personel Belgesi"nin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.