Danıştay 13. Daire E.2020/547 K.2020/3565

Dava konusu istem: Radyo ve Televizyon Üst Kurulu'nca (Kurul) gerçekleştirilen "11 Adet Standart Çözünürlüklü Yayın Tekniği İle Genel Türde Ulusal Televizyon Yayın Lisansı Sıralaması İhalesi"ne girerek 25.200.000,00-TL teklifte bulunup yayın lisansı almaya hak kazanan davacı şirketin, on beş gün içerisinde ihale sonucu oluşan bedel üzerinden 6.300.000,00-TL kesin teminatı vermesi, aksi takdirde lisans alma ve multipleks tahsisi hakkından vazgeçmiş sayılacağı ve geçici teminatının irat kaydedileceğine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce, Dairemizin 11/02/2019 tarih ve E:2013/3661, K:2019/301 sayılı bozma kararına uyularak; dava konusu işlemin dayanağı olan ihalenin iptal edildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı, bu itibarla davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin, tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine uygun olduğu; öte yandan, davanın açıldığı tarihte sıralama ihalesinin iptali yönünde mahkemelerce verilmiş bir karar da bulunmadığı, bu nedenle, aleyhlerine vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihaî kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdarî Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.