Danıştay 13. Daire E.2020/848 K.2023/1400

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait "…" logosuyla yayın yapan televizyon kanalında 05/07/2018 tarihinde yayınlanan "…" adlı müzik programında, 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkında Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde yer verilen "Müstehcen olamaz" şeklindeki yayın ilkesinin ihlâl edildiğinden bahisle 17.065,00-TL idarî para cezası verilmesine ve ihlâle konu program yayınının takdiren 5 kez durdurulmasına ilişkin …tarih ve …sayılı Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (Üst Kurul) kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesi'nce verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; uyuşmazlık konusu "…" adlı müzik programında yayınlanan şarkıcı …'nın "…" isimli klibinde, oyuncuların giyim tarzları, dansları ve beden hareketleri aracılığıyla cinsel mesajlar sunulduğu, kadın bedeninin cinsel bir meta hâline getirildiği, cinsel duyguları tahrik ve istismar eden unsurlar içerdiğinden bahisle dava konusu Kurul kararının tesis edildiği, müzik programında yer verilen yabancı şarkının klibinde yer alan görüntülerin "müstehcen" olup olmadığının tespiti amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verildiği, bilirkişi raporunda özetle.

"Söz konusu klibin tamamında mayo, mayokini ve dekolte giysilerle cinsel vücut bölgelerinin ön planda tutulduğu dans görüntüleri ile yansıtılan yarı çıplaklığın yanı sıra klipte cinsel çekim dürtüsünü artırabilecek, erotizmi çağrıştıran tekrarlayan figür ve görüntülerin dikkat çektiği, tüm bunlar bir arada değerlendirildiğinde klibin toplumsal ve ahlâki değerlere aykırı cinsel öğeler barındırdığı, çocukların ve gençlerin ekran başında olabileceği saatlerde yer alan klipte aktarılan görüntülerin, çocuk ve gençlerin ruhsal gelişimini olumsuz etkiler nitelikte cinsel içerik taşıdığı,

sonuç itibarıyla "…” logosu ile yayın yapan medya hizmet sağlayıcı kuruluşun 05/07/2018 tarihinde saat 14:00:50’de yayınladığı “…” adlı müzik programında “…” isimli şarkıcıların seslendirdiği “…” şarkısının klibinde yer alan görüntülerin, 6112 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasının (n) bendini ihlâl eden bir yayın olduğu" kanaatine varıldığı, davacı tarafından bilirkişi raporuna yapılan itirazlar raporu kusurlandıracak nitelikte görülmeyerek, söz konusu raporun hükme esas alınacak nitelikte bulunduğu,

bu durumda, uyuşmazlık konusu görüntülerin müstehcen olduğunun bilirkişi incelemesi sonucunda tespit edilmesi karşısında, Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yayınlanan müzik klibinin yasal olarak dolaşıma sokulduğu, yerel ölçekte yayın yapan ve izlenme oranları düşük olan televizyon kanalına verilen cezanın orantılı olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, uyuşmazlık konusu yayının müstehcen olduğu, toplumun üstün kamu yararı söz konusu olduğundan idarî tedbir uygulanması yönünde takdir hakkı kullanıldığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.