Danıştay 13. Daire E.2020/962 K.2024/1000

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2013, 2014, 2015 ve 2016 yıllarında binde bir oranında davalı idareye sehven ödenen "hasılat payının" iadesi istemiyle 29/03/2018 tarihinde yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve ödenen hasılat paylarının iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 7. maddesinde, dava açma süresinin, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hâllerde Danıştay’da ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gün olduğu.

11. maddesinde, ilgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde istenebileceği, bu başvurmanın, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durduracağı, altmış gün içinde bir cevap verilmezse isteğin reddedilmiş sayılacağı, isteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması hâlinde dava açma süresinin yeniden işlemeye başlayacağı ve başvurma tarihine kadar geçmiş sürenin de hesaba katılacağı.

12. maddesinde, ilgililerin haklarını ihlâl eden bir idari işlem dolayısıyla Danıştay’a ve idare ve vergi mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargı davası veya iptal ve tam yargı davalarını birlikte açabileceği gibi ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağlanması üzerine, bu husustaki kararın veya kanun yollarına başvurulması hâlinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi içinde tam yargı davası açabileceği, bu hâlde de ilgililerin 11. madde uyarınca idareye başvurma haklarının saklı olduğu;

Dava konusu yapılan hasılat paylarına ilişkin ödemelerin tarihlerinin, ilk olarak 23/05/2014, son olarak 10/05/2017 olduğu, anılan ödemelere karşı 2577 sayılı Kanun'un 12. maddesi uyarınca her ödeme tarihinden sonra altmış günlük dava açma süresi içerisinde veya her ödeme tarihinden sonra 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi uyarınca yapılacak başvurunun ardından süresi içerisinde dava açılması gerekirken, davacı şirketin 29/03/2018 tarihli dilekçesi ile yaptığı başvurunun, davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı işlemiyle reddedilmesinin ardından bakılan davanın açıldığı,

her ne kadar ... tarih ve ... sayılı işlem ile dava açma süresi canlandırılmaya çalışılmışsa da, ödemelere dava açılmaması karşısında; yeni başvuru ile dava açma süresi ihya edilemeyeceğinden bakılan davanın süre yönünden reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İzmir Bölge İdare Mahkemesi 6. İdari Dava Dairesi'nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2577 sayılı Kanun’a göre ilgilinin başvurusuna, idarece yazılı olarak cevap verilmesi hâlinde, bu cevabın tebliğinden itibaren idari dava açma süresi içinde dava açılabileceği, uyuşmazlık konusu olayda da davalı idarece 06/04/2018 tarihinde başvurularının reddedildiği, bunun üzerinde süresinde dava açıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.