Danıştay 13. Daire E.2021/1053 K.2021/1100

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hâkiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

USUL YÖNÜNDEN

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle değiştirilen "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin birinci fıkrasında, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dâhi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabileceği; altıncı fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı Kanun'un, 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, "Danıştay dava dairelerinin nihaî kararları ile bölge idare mahkemelerinin aşağıda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dâhi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebilir:

(...)

b) Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idarî işlemler hakkında açılan davalar.

(...)

m) Düzenleyici ve denetleyici kurullar tarafından görevli oldukları piyasa veya sektörle ilgili olarak alınan kararlara karşı açılan davalar." kuralına yer verilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin altıncı fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; yedinci fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, altıncı fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Aktarılan düzenlemelere göre, ilk derece mahkemelerince verilen kararlara karşı kural olarak istinaf kanun yoluna, ancak 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidî olarak sayılan uyuşmazlıklarla ilgili kararlara karşı istinaf kanun yolundan sonra temyiz kanun yoluna da başvurulabilecektir. Bir başka anlatımla, temyiz kanun yolu istinaf kanun yoluna göre özel kanun yolu olarak belirlenmiş, verilen kararlardan temyiz kanun yoluna tâbi olanlar anılan Kanun'da sayma suretiyle belirlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, 2019 yılı Yenilenebilir Enerji Destekleme Mekanizması kapsamında ... RES tesisi için yerli aksam desteğinden yararlanma istemiyle davacı tarafından yapılan 27/09/2018 tarihli başvurunun, 1 Ağustos tarihine kadar Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'na ulaşmadığından değerlendirmeye alınmayarak reddedilmesi işleminin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı, ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddedildiği, bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun ise ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile kesin (temyiz kanun başvuru yolu kapalı) olarak reddedildiği, bunun üzerine davacı tarafından temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Yenilenebilir Enerji Kaynaklarından Elektrik Enerjisi Üreten Tesislerde Kullanılan Yerli Aksamın Desteklenmesi Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin 4. fıkrasında, yerli katkı ilave fiyatından bir önceki dönem faydalanmış ve elektrik üretim tesisinde, kapasite artışı, modernizasyon, yenileme veya kısmi geçici kabuller ile işletmeye giren üniteler gibi değişiklikler olmayan ve bir sonraki dönemde yerli ilave katkı fiyatından yararlanmak isteyen başvuru sahiplerinden, santrale ait yerli ekipmanlarda veya yerli aksam oranlarında herhangi bir değişiklik olmadığına dair Yönetmelik Ek-3’te yer alan beyan yazısını 1 Ağustos tarihine kadar sunanların başvurularının değerlendirmeye alınacağı ve bu tarihten sonra yapılan başvuruların değerlendirilmeyeceği kurala bağlanmıştır.

Davacı tarafından ... RES tesisi için yerli aksam desteğinden yararlanma istemiyle yapılan 27/09/2018 tarihli başvuru, anılan Yönetmelikte belirtilen tarihten sonra yapıldığından bahisle reddedilmiştir.

Dava konusu işlem Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından tesis edilmiş olup, işlemin herhangi bir düzenleyici ve denetleyici kurul kararı olmadığı açıktır. Ayrıca, yerli aksam desteğinden yararlanma isteminin reddinden kaynaklanan uyuşmazlığın, destekten yararlandırılması durumunda elde edilecek tutar kesin ve belirlenebilir olmadığından konusu yüz bin Türk Lirasını aşan idarî işlemlerden kaynaklanan bir uyuşmazlık olarak nitelendirilmesine de imkân bulunmamaktadır.

Bu itibarla, düzenleyici ve denetleyici kurul tarafından tesis edilmeyen, konusu yüz bin Türk Lirasını aşan idarî işlemlerden olmadığı anlaşılan ve anılan Kanun'da sayılan temyiz kanun yoluna tâbi diğer idarî işlemler arasında da yer almayan dava konusu işlemin iptali istemiyle açılan dava sürecinde Bölge İdare Mahkemesi'nce istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu ve bu karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı sonucuna varılmıştır.