Danıştay 13. Daire E.2021/1426 K.2023/4265

Dava konusu istem: Adana ili, Yüreğir ilçesi, ... Mahallesi, … ada, … parsel sayılı taşınmazda bulunan Fevziye Çelik Ortaokulu binasının yıkılarak, yeniden yapılmasına karşılık, mülkiyeti Hazine'ye ait olan ve davacının bir kısmında işgalci konumunda olduğu Adana ili, Çukurova ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parsel sayılı 7.045 m² alanlı taşınmazın yükleniciye devredilmesine ilişkin 18/04/2019 tarihinde yapılan arsa karşılığı inşaat işi ihalesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nce verilen kararda; idarece kıymet takdir komisyonunun usulüne uygun şekilde oluşturulması akabinde ihaleye çıkıldığı, ihalenin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine uygun olarak gerçekleştirildiği, dava dışı yüklenicinin gerçekleştireceği inşaat karşılığında kendisine toplam değeri 15.065.380,00-TL olan 8 ayrı Hazine arazisinin devrinin yapıldığı, davacının Hazine'ye ait taşınmazı ecrimisil ödeyerek kullanıyor olmasının ihalenin kendisi üzerinde bırakılması konusunda öncelik hakkı oluşturmadığı ve ihalenin iptalini de gerektirmediği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ilgili taşınmazda işgalci oldukları, zeytin ağaçları ektikleri, dolayısıyla taşınmazın mülkiyetini talep etme haklarının bulunduğu, Hazine arazisinin devri karşılığında inşaatı yapılacak olan okulun kendi köyleriyle bir ilgisinin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.