Danıştay 13. Daire E.2021/1667 K.2023/2855

1. … 2. … 3. … 4. … 5. … 6. … 7. … 8. Kendi adına asaleten … 'a vesayeten …

VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Ankara Kent Merkezi ile Polatlı ilçesi arasında Polatlı ilçesinde kurulu taşıma birlik ve kooperatiflerinden teklif alınarak 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'na göre 10 yıl süreli toplu taşıma hattı kiralama ihalesi yapılmasına yönelik EGO Genel Müdürlüğü İdari Encümeni'nin … tarih ve … sayılı kararının onaylanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nce verilen kararda.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7. maddesinin (f) ve (p) bentleri uyarınca ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini planlamak ve koordinasyonu sağlamak, kara üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını belirlemek, işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek, kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek, büyükşehir sınırları içindeki kara ve denizde taksi ve servis araçları dahil toplu taşıma araçlarına ruhsat vermek görev ve yetkisinin kamu hizmeti olarak münhasıran büyükşehir belediyelerine bırakıldığı,

bu görevin özel taşıma araçlarına yaptırılmasının, kamu elindeki yetkinin devredilmesinin imtiyaz niteliğinde olduğu, kanun hükümleri ile büyükşehir belediyesine verilen yetki ve imtiyazların yalnızca yetki ve ve imtiyaz olmayıp aynı zamanda bir görev olduğu;

EGO Genel Müdürlüğü İdari Encümeni'nin … tarih ve … sayılı kararının onaylanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Ankara Büyükşehir Belediye Meclis kararının, 5216 sayılı Kanunun 7. maddesinin (f) ve (p) bentleri ile 9. maddesi uyarınca büyükşehir belediyelerine verilen yetki ve imtiyaz sınırları içerisinde alındığı, bu itibarla, kanunun vermiş olduğu yetkiye istinaden kamu yararına uygun olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı tarafından, 50 yılı aşkın süredir Polatlı-Otogar-Ankara arasında yolcu taşımacılığı yapan tek firma olduğu, taşıma yaptığı güzergah ve hattın tescilli olduğu ve kazanılmış haklarının bulunduğundan bahisle dava konusu ihalenin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüş ise de; belediyelerin her türlü toplu taşıma hatlarını işletme ve işlettirme imtiyazına sahip olduğu, D4 türü yetki belgesinin davacıya, yetki belgesinde öngörülen süreyle sınırlı olarak taşımacılık hakkı sağladığı ve kazanılmış hak teşkil etmediği açık olduğundan davacının söz konusu iddasına itibar edilmediği ifade edilmiştir.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, 50 yılı aşkın süredir Polatlı-Otogar-Ankara arasında yolcu taşımacılığı yapan tek firma oldukları, taşıma yaptığı güzergah ve hattın tescilli olduğu, kazanılmış hakkının ihlâl edildiği, Anayasa ile teminat altına alınan teşebbüs ve rekabet hürriyetinin ihlâl edildiği, il içi taşımalarda bakanlığın yetkili olduğu, bu nedenle dava konusu işlemin yetki yönünden hukuka aykırı olduğu, belediye meclisince tespit edilmiş bir hattın bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.