Danıştay 13. Daire E.2021/2122 K.2024/329

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından işletilmekte olan Eşen I Hidroelektrik Santrali'nin (HES) 2017 yılı Yenilenebilir Enerji Kaynakları Destekleme Mekanizması (YEKDEM) kapsamına alınması istemiyle yapılan başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istemiyle açılan davada,.

İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… sayılı kararıyla anılan Kurul kararının yürütmesinin durdurulmasına karar verilmesi üzerine şirketlerine anapara olarak yapılan toplam 6.586.818,00-TL ödemenin gecikmeli yapılmasından kaynaklanan ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre hesaplanan zararın ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı Kurul kararının iptali ile 445.196,00-TL'nin idareye başvuru tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'a göre işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; Mahkemelerinin 14/02/2020 tarihli ara kararına istinaden dava dışı Enerji Piyasaları İşletme A.Ş. (EPİAŞ) tarafından verilen cevabî yazıda, davacıya ödenen 6.586.818,00-TL'ye yönelik 24/02/2017, 24/03/2017, 26/04/2017, 25/05/2017, 23/06/2017, 25/07/2017, 24/08/2017 vade tarihleri dikkate alınmak suretiyle 2010/965 sayılı Bakanlar Kurulu kararına göre her ay için %1,40 gecikme zammı oranı uygulanarak hesaplanan toplam gecikme zammı tutarının 424.898,63-TL olduğunun belirtildiği;

Bu itibarla, EPİAŞ tarafından gönderilen hesap tablosunun hükme esas alınabilecek nitelikte olduğundan davacının 445.196,00-TL tazmin isteminin 424.898,63-TL'lik kısmının kabulüne, fazlaya ilişkin kısmının ise reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle, davanın 424.898,63-TL'lik kısmının kabulüne, 424.898,63-TL'nin davalı idarece davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin (20.297,37-TL) reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi'nce, dava konusu uyuşmazlığın, … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı iptal kararı uyarınca, davacı şirkete anapara olarak 6.586.818,00-TL ödeme yapıldığı hâlde bu tutara faiz ödemesi yapılmadığından bahisle oluştuğu iddia edilen 445.196,00-TL zararın faiziyle birlikte ödenmesi talebine ilişkin olduğu;

Faiz talebine dayanak teşkil eden … İdare Mahkemesi'nin anılan kararının, Dairelerince, Danıştay Onüçüncü Dairesi'nin 15/09/2020 tarih ve E:2018/4176, K:2020/2090 sayılı bozma kararına uyularak verilen 23/12/2020 tarih ve E:2020/1836, K:2020/2465 sayılı kararla kaldırıldığı ve esastan incelenen davanın reddine karar verildiği;

Bu kapsamda, … İdare Mahkemesi'nin anılan kararı hukuk aleminden kalkmış olduğundan, geç ödemeden kaynaklı oluştuğu iddia edilen zararın da hukukî dayanaktan yoksun olduğu sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2017 yılı YEKDEM kapsamında yapılan gecikmeli ödeme nedeniyle oluşan zararın faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği, her ne kadar geç ödeme iddiasının dayanağı olan Ankara 2. İdare Mahkemesi'nin anılan kararı, Ankara Bölge İdare Mahkemesi'nce kaldırılmış ve esastan incelenen davanın reddine karar verilmiş ise de, bu kararın temyiz edildiği, Bölge İdare Mahkemesi kararında hukukî isabet bulunmadığı ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Bölge İdare Mahkemesi kararının usûl ve hukuka uygun olduğu, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usûl ve hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKÎ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.